toplam 32 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.
~44 ahkam var. 1 2 3 önceki sayfa »
bu face yüzünden herkes cocukluk arkadasını bulup sevişio daha duygusal bi yanıda kalmadı etikelik adsd
çocukluk arkadaşı denilen şey koca bir yalan. dünya koca mekan içinde boğuluyor insan ;)
"hadi son üç beş yılı atalım, birlikte emeklediğimizi de hesaba katarsak 20 yıl kadar bir süreyi birlikte geçirdik biz.
annelerimiz bizi birlikte uyuttu: uyuduk büyüdük, birlikte futbol maçı yaptık bir sürü, hatta bacaklarım ondan çarpık benim. güreştik o kadar, daha doğrusu güreş diye benim ağzımı burnumu yamulttun kaç kere. bahçelerden yeni dünya aşırdık, sopa ile kovaladılar. tüm çocukluk resimlerimde arkamdan çarpık dişlerin ile sırıtarak iki kulak yapıyorsun. mahallenin maskarası olduğumuz eylemler yaptık bit kadarken, ilk dava arkadaşıydık da, davamızın "köpek besleme hakkı" olması mühim değil.
hem sonra daha bile büyüdük: ilkokul, ortaokul derken liseyi de birlikte devirdik. ve hatta aynı şehirde üniversite okuduk...
ya biz iki memenin yarım atlete sığmayıp sütyeni doldurduğu o hormonlu domatese dönüştüğümüz zamanla, pipiye fazla kan gitmeye başlayıp ilk otuzbir çekilen zamanı bile aşabildik be. istemsiz büyüyen, iki farklı bedendeki iki farklı organın bizim yaşadıklarımızı hiçe saymaya gücü asla yetemedi. e şimdi başka şey de yetemez! yetmemeli."
ne yapılabilirdi bilemiyorum o arkadaşlığı, çocukluğu koruyabilmek için. yanlışlarımız neredeydi, ya da sahi bir yanlış var mıydı? şimdi kendisinin bile istemeyeceği bir ilişki çabası değer miydi ömürlük bir kardeşliği bozmaya. ben bilemiyorum, aklım ermiyor. olur belki böyle şeyler ama, geçer de be! geçsin... şimdi benimle konuşmuyor hıyar, olmayacağını bildiğim bi ilişkiye girmediğim için, onu bir iki aylık bir gönül macerasına sığdırmayacağım için. koca bi geçmişi, gereksiz duygusallaşıp, sonrasında da duygusallaşmayı saçmalamaya vardırıp yok saydığı için asıl ben o, abidiki suçluyorum. iki sözle mahfettiği için: o iki sözü sonradan ikimiz de hatırlamayıp nasıl koptuğumuzu umursamayacağımız için birgün (ne sandın!), bana istemeden kalbini kırdırdığı, hadi geçelim onu beni affedemediği için. hatta eskisi gibi gidip gözüne bi yumruk atmak istiyorum. annesine ağlayarak gidip beni şikayet etmesini; sapık gibi. sonra sırıtışımı gören annesin yumuşayıp pencereden "çocuklar uslu durun" dediğini hayal ediyorum. ama ne ben o yumruğu atacak durumdayım o kahrolası iki söz sonrası beni uzaklaştırışı yüzünden, ne de o artık saçımı çekebilecek güzellikte. ikimiz de şimdi onun ya da benim farketmez, aşk denilen geçici bir saçmalama halimiz yüzünden, hiç bi zaman olmayacak bir ilişki yüzünden ilişiksiz boklarız.
her çocukluk arkadaşı değilse de en çocukluk arkadaşım işte o yüzden dallamadır, aptaldır, bir de bana, gördüğünde konuşmayacak, yüzüme bakmayacak kadar küstür. bok yesin!
bir de çocukluk aşkı vardır ki 9 yıl aradan sonra üniversite yıllarında karşınıza çıkması eski duyguların depreşmesine,gelişmesine ve hayatınızı bok etmesine sebebiyet verir.
dipnot:gerçek aşk.
Assa katimda oturuyordu aaa bi gun bi baktim evlenmis :) coluk cocuga karisir yakinda tek istedigim tv programlarinda gormek istemiyorum (aile ici siddet durumundan)
tek gerçek arkadaşlar onlardır. tek dezavantajları çok uzun süre çocuk olarak kalamıyolar.. aynı sizin gibi.. aynı bizim gibi.
Hiç bir arkadaşım çocukluk arkadaşlarımın bildiklerini bilmezler, beni en yakın onlar bilir ve tanır ve asla yalnız bırakmazlar. İyiki varlar iyiki yanımdalar:)
o çağlarda çok seçici olunmuyor,yeşil plastik bileziğini sana vermesi ya da en sevdiğin rengin aynı olması yeterli olabiliyor ama masumiyette kazanılan yerler kolay kolay boşalmıyor