sosyomat.com

ümit yaşar oğuzcan hakkında

~76 ahkam var. 1 2 3 4 önceki sayfa »

Artık aldanmak istemiyorum. Beni sevgilerinin ölümsüzlüğüne inandır, korkulardan, şüphelerden kurtar. Hiç aldanmamışların o engin iç rahatlığına hasretim. Ayıkla, arıt beni... Bütün insanlar aldanıyormuş, sürekli bir aldanmaymış yaşamak... Ne çıkar? Ben artık aldanmak istemiyorum ya! Sen ona bak... Onun için seni erişemeyeceğin bir yere çıkarmayacağım, olduğun gibi seviyorum seni. Olmanı istediğim gibi değil... Hiç olamayacağın gibi değil... Neredeysen orada dur... Nasılsan öyle kal...

Bütün mevsimleri bir günde, bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle. Yanımda olduğun zamanlar nasıl apaydınlık oluyorum, nasıl içim huzurla doluyor, görmüyor musun? Gözlerimin derinliğine bakma; başın dönmesin... Gelecek günleri düşünme, korkma büyük hazlar yaşamaktan. Erişemeyeceğin hiç bir mutluluk yok. "Yaşadım" diyemeyeceğin hiç bir günün olmayacak benimle...

Hiç aldatma beni, hiç yalan söyleme... Bir gün aldatsan bile; aldandığımı senden öğrenmeliyim önce. O zaman ölsem de mutlu ölürüm, inan... Biraz da olsa inanmış ölürüm...

Aldanmak...

En büyük yıkıntısı iç dünyamızın...

Aldanmak...

Ses veren üç telimizden birinin kopması...

Aldanmak...

O en son fakat en kesin kabullendiğimiz gerçek...

Sen hiç aldatma ne olur!..

Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim. Bırak, kalbimden ses veren bütün teller ben yaşadıkça sana inanmayı söylesin. Sana kayıtsız, şartsız inanmak olsun; bütün kazancım yaşamaktan. O zaman her şeye katlanırım. Korkulardan, endişelerden uzakta her saniye yaşadığımı bilirim. Çaresizlikler beni korktumaz. Şu aşağılık dünyanın hiç bir acısı seni sevmeyi unutturamaz bana artık.

İnanmak; seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda...

İnanmak; gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı...
Dağlardan, denizlerden esen serin rüzgarlar gibi, senden gelen bir şey olmalı inanmak. Kimi gün kalem olmalı parmaklarımda, kimi gün kulağımda musuki, gözlerimde ışık olmalı. İçtiğim suda, yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım. Her sabah ilk ışık, sana inanarak yaşayacağım mutlu bir gün getirmeli bana. İşte o zaman yokluğuna bile dayanabilirim, özlemlerim daha derin bir anlam kazanır. Seni beklerken şüphelerin o kahredici zehiri ile, geciktiğin her saniye bir defa ölmem.

Artık aldınmak istemiyorum. Seni aldatmak zevkinden sonuna kadar mahrum edeceğim. Beni aldatmanın acısını da, sevincini de hiç tattırmayacağım sana. Çünkü, aldattığın zaman; yemin ediyorum yeryüzünde olmayacağım. İnanmışlığım ölüme kadar sürsün, bırak...
Umit Yasar OGUZCAN

gizm88   14 Ağustos 2008 11:58        (0 puan)  |    
rapor et



duvarları aşarak girer içeri
içsin diye bizim erkan marlboro
satılır böylece kaç yıldan beri
sokak sokak meydan meydan marlboro

öyle korkusuzdur kanun kar etmez
kaçak olmasından asla ar etmez
bilir degerini hiç inkar etmez
sanırsın güçlü bir insan marlboro

deva imiş gibi sanki her derde
her dudakta arz ı endam eder de
ondan pervasızca içer her yerde
memur,esnaf,hatta bakan marlboro

nasıl yapmışlar ki böyle tütünü
unutturur kula ana sütünü
şaka değil hemen halkın bütünü
içer ev ev ,dükkan dükkan marlboro

bizde genellikle satar çocuklar
her köşe başını tutar çocuklar
öbek öbek,katar katar çocuklar
satarlar her yerde,her an marlboro

tırlar yakalanır verilir fire
değişir fiyatlar gününe göre
diyorlar bire bir imiş kansere
şu ciğere dolan duman marlboro

nasıl girdin diye herkes sorsa da
aldırma sen yine dolaş ortada
kendi sigaramız kara borsada
sen hiç eksik olma aman marlboro

die bir marlboro destanı var,
taşlama yapmış ustad
:)

roquentin   03 Ağustos 2008 19:47        (0 puan)  |    
rapor et



biraz gelir misiniz?

claimed to be   29 Temmuz 2008 10:34        (0 puan)  |    
rapor et



O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;

O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;

O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;

Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.

Elindeki içki kadehinde,
Dudağındaki sigarada ,
Okuduğun kitapta,
Mırıldandığın şarkıda,
Söylediğin şiirde,
Gördüğün rüyada
Ve yaşaman icin
Ciğerlerine doldurduğun havada
O yoksa;
Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Renkler onunla değerlenmiyorsa,
Örneğin; onsuz kırmızı kırmızılığının,
Mavi maviliğinin farkında değilse,
Beyaz yalnız o giydiği zaman
Güzelliğini haykırmıyorsa,
Sabahları onu görünceye kadar
Güneş doğmuyorsa
Ve onsuz gökyüzü geceleri
Aya, yıldızlara hasret değilse
Onu sevmiyorsun demektir.

Sokakta gördüğün her yüzde
Ondan birşeyler aramıyorsan,
Güzel bir manzara,
Hüzünlü bir musiki onu hatırlatmıyorsa,
Uykudan uyandığın zaman
Yaşamakta olduğundan önce
Onu hatırlamıyorsan,
Omuzlarına dökülmüş saçları,
Bir sis perdesinin ardında
Her zaman gülen,
Işık sacan gözleri
Aklına gelmiyorsa,
Durup durup avuçlarının
Sıcaklığını özlemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Dünyada yaşıyan öteki insanların
Senin için hâlâ bir değeri varsa ,
Ona karşı tutumunu
Toplumun köhne ve manasız
Kurallarına göre ayarlıyorsan
Ve açık açık
Sanki var olduğunu haykırırcasına
Sevgini söylemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Yok o senin icin
Herşeyden değerliyse,
Gözünü yumduğun anda
Onu görebiliyorsan,
O bütün şarkılarda,
Bütün şiirlerde,
Bütün resimlerde ise,
Ona muhtaç olduğunu
Söylemekten utanmıyorsan,
Senin içten ve büyük sevgine
Karşılık vermiyeceğinden
Korkmuyorsan,
Bütün bencil duygularından
Sıyrılabilmişsen
Onun için herşeyi,
Ama herşeyi yapacak gücü
Kendinde buluyorsan,
Her hali sana
Ayrı ayrı güzel geliyorsa,
Karşıisında kendini
Bir çocuk gibi hissediyorsan,
İstediği anda onun için
Ölebileceksen,
Onun için yaşıyorsan
Ve yine onun için
Bildiğin bilmediğin
Bütün düşmanlıklara
Karşı koyabileceksen,
O her geçen dakika
Sende biraz daha büyüyorsa
Ve kendi kendine bile
Çok sevdiğini bütün
Samimiyetinle,
İnanmışlığınla
İtiraf edebiliyorsan,
Bir gün o seni hiç,
Ama hic sevmediğini söylese bile ,
Senin sevginde azalma olmayacaksa
Ve ölünceye kadar onu aşkların
En olumsuzu ile sevebileceksen;
İşte o zaman
Onu seviyorsun demektir.

O sana sevmeyi,
Gercek aşkı öğretti.
Sen onu hep sevecek
Ve sevilmenin mutluluğunu tattıracaksın.

O , hiç sen olmasan bile,
Seni bir parça sevmese bile....

Ümit Yaşar OĞUZCAN

thenobodies   19 Haziran 2008 03:37        (0 puan)  |    
rapor et



Böyle olsun istememiştim

Ya sana çok yakın,
Ya senden çok uzak olmalıydım.
Aramızda aşılmaz engeller olsun istiyordum.
Büyük dağlar, derin denizler olsun istiyordum.
Sana gelmeye gücüm yetmemeliydi;
Çaresizliğimin tüm hıncını mesafelere yüklemeliydim.
Dağda yanan bir çoban ateşi gibi,
Gökte bir yıldız gibi,
Seni görmeli
Seni yaşamalı
Ve senden çok uzaklarda olmalıydım.
Biliyorum güzelliğin yeraltı nehirlerinde benzer,
Biliyorum bir sır gibi güzelsin.
Hani anlatılmaz duygular vardır
Hani şarkılar vardır
Sevip söyleyemediğimiz.
Şiirler vardır unuttuğumuz
Aşina çehreler vardır hani,
Zaman zaman hatırlayamadığımız.
İşte sen o kadar güzelsin.
Ve ben o kadar karanlıklar içindeyim ki;
Şunlar ellerindir diyorum, tutamıyorum.
Şunlar gözlerindir diyorum, bakamıyorum.
Düşün, kahrımdan ölmeliyim artık
Ölemiyorum.

thenobodies   18 Haziran 2008 03:10        (0 puan)  |    
rapor et



Anladım diyemem ki! Suçluyum
Belki ben anlatamadım sana kendimi
Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece
Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi

Her gün her dakika seni özlerdim
Bitmezdi kederim senin yanında bile
Susardım, gözlerime baktığın zaman
Mermer bir heykelin çaresizliğiyle

Oysa neler düşünürdüm sen yokken
Sana kavuşunca neler söylemek isterdim
Dakikalar bir ışık hızıyla geçerdi
Ayrılık başlayınca ben biterdim

En kötüsü beni koyup gitmendi
O öyle bir yalnızlıktı anlatılmaz
Hep yarım kalmış heyecanlar hazlar içinde
Biterdi bir kış, geçerdi bir yaz

Ve nice yıllar kovalardı birbirini
Gözlerimde gitgide büyürdü mesafeler
Bütün teselliler uzaklarda kalırdı
Bütün çiçekleriyle solardı bahçeler

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü
İşte ellerimde al, diyebilseydim
Anlardın, ve hiç gitmezdin, değil mi
Bir gün duyduğum gibi kal diyebilseydim.

qrunqe   07 Haziran 2008 02:01        (0 puan)  |    
rapor et



Siyahlar giyin de pencereye çık
Aç kapıyı korkma yabancı değil
Bir ölü ki yaşıyor, gözleri açık

tammy   29 Nisan 2008 11:52        (0 puan)  |    
rapor et



Gözlerine baktığım zaman susmanın bir sebebi olmalı. Bana kendini anlat.
Korkularını, dileklerini söyle bana. Aşktan ne bekliyorsun? Dostluk mu? Al, istediğin kadar..Yüreğimi apaçık önüne seriyorum işte! Orada sevdiğin, istediğin ne varsa al, senin olsun. Sana arzularımın ötesinden sesleniyorum.

Aydınlık! Sen en güzel aydınlık! Bizi bırakma. Kalplerimizde girmediğin köşe kalmasın. Çek, kurtar bizi insan yaratılışımızın korkunç karanlığından. İçimizde, ta derinlerde kükreyen o vahşi hayvanı sustur. Düşüncemizi tırmalayan o kanlı pençelerden kurtar bizi. Unutulmuşların dünyasında biz unutmak istemiyoruz.

Hadi sevdiğim sen de aç yüreğini. Dostluğun o ölümsüz ışığı dolsun içine. Saçlarımı okşadığın zaman, annemin eli sanmalıyım ellerini. Dudaklarından yalnız aşkın hazzı değil, dostluğun doyulmaz içkisini de içmeliyim. Bana önce insanlığımı öğret, bana unutmamayı öğret. Seni hiç unutmak istemiyorum.

Bilinmeyen içkilerin en zevk dolu sarhoşluğunda yaşayalım seninle. Kurtulalım bu korkulardan, bu çaresizliklerden. Beni hiç unutmayacaksan sev, usanmayacaksan sev. Birlikte yaşayacağımız her dakika ömrümüzün bir yılına bedel olmalı. O dakikaları hatıraların sonsuz mezarlığına gömeceksek hiç yaşamayalım.

Önce zamandan kurtulmalıyız öyleyse, önce zamandan kurtulmalıyız. Birbirini yenilemeli saatlerimiz. Yarın bu günü aratmamalı. Yerçekiminden kurtulurcasına aşmalıyız zamanı seninle. O zamanı, o dost zamanları.

Bana ''gel'' dediğin an; mesafeler de anlamını kaybetmeli. Yolları dakikalarla, günleri kilometrelerle ölçmeliyiz. Beraberliğimiz, bütünlüğümüz hiç bitmemeli. O hiç sönmeyen dostluk ateşinin çevresinde hep böyle elele, dizdize olalım. Ne yağmur söndürmeli o ateşi ne rüzgar. Yüreklerimiz hep böyle ışıl ışıl olmalı alevlerinde.

Hadi sevdiğim, sen de aç yüreğini. Bana kendinden bahset. Hep ben ol, durmadan ben ol istiyorum. Dudaklarım kurudu bak! Bir yudum su ver güzelliğinin pınarından. Acıktım dersem iyiliğinle doyur beni. Üşüyorsam; yalnız dostluğunun ateşinde ısınsın ellerim. Benim olma demiyorum. Ama önce ben ol. İnan, ben hep senin olacağım, baştanbaşa sen olduğum için. Aşkta kaybettiklerimizi dostlukta tamamlayalım.

Gel aydınlık bizi bekliyor...

16..
Sahibini Arayan Mektuplar..

blackvitruvius   20 Nisan 2008 21:05        (0 puan)  |    
rapor et



KÖPEK YALNIZLIĞIM

Benim yalnızlığım köpek yalnızlığı
Sürer bütün sokakları boyunca dünyanın
Nereye varsam
Orada yalnızlığı beni bekler bulurum

Her sabah evler boşalır
Bir sel akar sokaklardan caddelere
Ben kendi içimde kaybolurum
Ne gidecek yerim vardır ne bekliyenim
Gökyüzü saltanatım, dünya soframdır benim
Zamanlar geçer, mevsimler değişir
Değişmez benim kaderim
Görür yüzüme bakanlar ilk aldanmışlığımı
Söyler köpek yalnızlığımı gözlerim

Ne zaman ellerin elime değse
İnsan yüreğim o zaman çarpar
Yalnızlık bir o zaman terk eder beni
Tutar eşsiz gözlerin dağınık saçlarımdan
O ışıktan dünyasına sürükler beni
Ellerin bir bir ayıklar
Eski halimden ne kalmışsa
Doldurur sevgiyle, umutla, aşkla
Suyum çekilmişse, içim boşalmışsa
Verdiğin mutluluktan, sunduğun aydınlıktan
Bir anda değişir bakışlarım
Çözülmüş bir yumağı
Yeniden sarmaya başlarım

Işıkların demet demet
Denizlerin dalga dalga gelir üstüme
Yokluğun ölüme
Varlığın aşka çağırır bir yandan
Bilirim biraz sonra gideceksin
Saatleri durduramam
İnsanları öldüremem
Ne çare ben de güçsüzüm bir yerde
Kadere karşı duramam
Ve işte çirkin alınyazım
Sensizliğe mahkum eder
İşte o zaman
Yıkılmış bir şehirdir kalbim
İçinde baykuşlar öter

Dünyaya gelişimin
Kırkıncı yılına bir basamak kala
Bütün basamakların çöktüğünü hissederim
Dünyaya gelişimin
Kırkıncı yılına bir basamak kala
O kırk kuruş etmez kaderim
Her adım başında beni bir kere boğmaya başlar
Gözbebeklerim sönmeye
Ellerim soğumaya başlar
Taşlar yağar üstüme gökyüzünden
Uzun, sivri iğneler saplanır tenime
Bir kere daha içim isyanla dolar
Bir kere daha lanet ederim dünyaya geldiğime

Kapını açık tut, pencereni kapatma
Yarın evinin önünden ben geçeceğim
O zaman
Duvarların ağladığını duyacaksın

İlk çağırışımda gel
İkincisinde çok geç olabilir
Ve ben ilk çağırışında geleceğim
İkincisinde çok geç olabilir
Kimbilir nasılım ve nerdeyim
Bulursan ne olur beni bırakma
Bulamazsan aradığın yerdeyim
Hani o toprakla denizin kesiştiği
Kumların üzerine yorgun gölgelerin düştüğü
Sevenlerin ürkek adımlarla buluştuğu o yerde

Yoksul rıhtımlarda köhne gemiler
Benden bir parça koparıp gider
Ben hep böyle yarım, ben böyle kırık dökük
Ne olur beni bırakma bulunca
Ve ilk çağırışımda gel
Sarsın krallığım yeryüzünü bir uçtan bir uca

Elini uzatsan tutacaksın
Yakındayım
Baksan göreceksin
Görsen seveceksin
Aradığın benden başkası değil
Farkındayım
Benim yüreğim değil
Kayan bir zamandır avuçlarından
Uzat ellerini susadım
Güzelliğin
Bir eski şarap gibi sızıyor parmak uçlarından

Gel diyorum
İlk çağırışımda gel
Gel ki
Aydınlığında
Bütün geceler gündüz olsun
Dinle, uzak bir saat onikiyi çalıyor
Ne güç anlamıyor musun
Bir ömür boyu arayıp da seni bulmamak
Ben yokluğunda böyle yok, böyle yoksun
Ben yokluğunda böyle paramparça
Sensiz olmak hiç olmamak..

blackvitruvius   01 Nisan 2008 18:37        (0 puan)  |    
rapor et



ayrılrken..

Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Perde kapanıyor, film bitiyor işte,
O hiç bitmeyecek sandığımız...
Görüyorsun, konuşacak bir şeyimiz kalmadı.
Sadece bakışlarımızda hüzün.
İşte ayrılık bu; hiç beklemediğimiz...
O ikiz kardeşi ölümün.
Anlıyorum bir daha görüşemeyeceğiz
Bu son buluşmamızdır seninle
Yeni bir hayata başlayacaksın artık
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anlıyorum artık o öpecek ellerini
Kulağına aşkı o fısıldayacak
İçinde bir pişmanlıktan başka
Benden eser kalmayacak.
Sigaranı söndür , kalkabiliriz
On adım sonra yollarımız ayrılmalı
Sakın ağlama ve bir şey söyleme bana
İnsan ayrılırken bile büyük olmalı.

HeSTiaReLLa   25 Mart 2008 02:55        (0 puan)  |    
rapor et



KUM

Sen kum nedir bilmezsin
Deniz görmedin ki.
Yum gözlerini zamanı düşün,
Deniz bir gözünde
Kum bir gözündedir.

Sen taş nedir bilmezsin
Dağa çıkmadın ki.
Yürü ufuklara doğru,
Dağ bir ayağında
Taş bir ayağındadır.

Sen kül nedir bilmezsin
Ateş yakmadın ki,
Uzat ellerini gökyüzüne,
Ateş bir elinde
Kül bir elindedir.

Sen kan nedir bilmezsin
Ölmedin, öldürmedin ki.
Yat toprağa boylu boyunca,
Ölüm bir yanında
Kan bir yanındadır.

Sen aşk nedir bilmezsin
Beni sevmedin ki.
Ağla, ağlayabildigin kadar,
Bütün güzellikler sende
Aşk bendedir.

caponsu   25 Mart 2008 02:52        (0 puan)  |    
rapor et



Hep aynı tempoda geçen mânasız gün
hep o değişmeyen puslu ikindi üstleri
ve hep aynı yorgun zoraki akşamlar...

vavieeeeen   20 Mart 2008 16:29        (2 puan)  |    
rapor et



Yollarimiz burada ayriliyor
Artik birbirimize iki yabanciyiz
Her ne kadar aci olsa, ne guc olsa
Herseyi evet herseyi unutmaliyiz
Her kederin tesellisi bulunur, uzulme
Insan ne kadar sevse unutabilir
Mevsimler gelir gecer, yillar gecer
Sen de unutursun bir gun gelir
Hic yasamamiscasina, hic sevmemiscesine
Unutursun o gunlerimizi, gecelerimizi
O gunlerce, gecelerce sevismelerimizi
Herseyi evet herseyi unutabilirsin
Hatta butun yazdiklarimi, satir satir
Kalirsa, icinde bir derin sizi kalir....

ZiBeL   16 Mart 2008 00:16        (2 puan)  |    
rapor et



Arkadaşlar, Ümit Yaşar OĞUZCAN'ın Ayten şiirini, Ayten GÖKÇER için yazdığını duydum, bununla ilgili herhangi birşey bilen var mı ? varsa öksürsün...

MARBLED   16 Kasım 2007 22:14        (0 puan)  |    
rapor et



UNUTAMIYORUM

Unut demek kolay gel bana sor bir de

Unutamıyorum işte unutamıyorum

Bir şey var şuramda beni kahreden

Şuramda tam yüreğimin üstünde

Çakılı duran bir şey var

Elimde değil söküp atamıyorum

Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere

Kimi görsem biraz sana benziyor

Seni hatırlatıyor şu bulut şu gökyüzü

Şu kayaları döven deniz

Şu hüzünlü melodi şu napoliten şarkı

Bir zamanlar beraber dinlediğimiz

Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan

Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba

O güzelim gözleri kime bakıyor

O canım elleri nerde

Oysa günler o günler değil

Akşamlar o akşamlar değil

Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde

Durup durup seni büyütüyorum içimde

Seninle acılar büyütüyorum

Yeni yeni kederler büyütüyorum dayanılmaz

Kirli sular yürüyor iliklerime

Bir zehir karışıyor kanıma anlıyor musun

Bir daha görsem seni diyorum bir daha görsem

Bir gün olsun bir dakika olsun

Unut demek kolay, gel bana sor bir de

Hatırladıkça gözyaşlarımı tutamıyorum

Dilimin ucunda sen; başımın içinde sen

Kader misin, ecel misin nesin sen

Unutamıyorum işte unutamıyorum

traum   05 Ekim 2007 22:19        (1 puan)  |    
rapor et



Ben bir Ayten'dir tutturmuşum
oh ne iyi Ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum
Ayten üstüne
Saatim her zaman Ayten'e beş var
Ya da Ayten'i beş geçiyor
Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Aytenertesidir
Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi Ama yağma yok
Ayten'i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem
Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi Ölüm bile kötü değil
Aytensizlik kadar
Ona uğramayan gemiler batsın
Ondan geçmeyen trenler devrilsin
Onu sevmeyen yürek taş kesilsin
Kapansın onu görmeyen gözler
Onu övmeyen diller kurusun
İki kere iki dört elde var Ayten
Bundan böyle dünyada Aşkın adı Ayten olsun

godott   15 Temmuz 2007 12:13        (0 puan)  |    
rapor et



Aşk başlamadan güzel,
Kalplerde heyecan
Bakışlarda korku olduğu zaman güzel...
Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
Başkaları görmesin diye çabalayış,
Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman...
Aşk başlamadan güzel....

femm   31 Mayıs 2007 22:21        (2 puan)  |    
rapor et



bütün yataklar bir kişilik
git diyorsun nereye gideyim?

(birde mavi çizgi okursa o şiirleri gelde abanma aşka)

redomayra   13 Nisan 2007 19:38        (0 puan)  |    
rapor et



umutsuz,karşılıksız aşkların,kanlı ayrılıkların şairi,yaşamıda eserleriyle paralellik gösterir,çirkin oluşunu çok dert ederdi rahmetli,ama bu sayede çok yaratıcı ve üretken bi şair oldu,trajik hayatında bi kaç kez intiharı denemiştir,onun yarım bıraktığı kaderi oğlu vedat galata kulesinde tamamlamıştır...

WENDIGO   13 Nisan 2007 19:10        (1 puan)  |    
rapor et



her gece sen

her gece sen girersin rüyalarima
her gece sen...
paramparça olur uykularim
karanligin en koyulastigi yerde
kapinin çalindigini duyarim
açinca soguk bir rüzgar çarpar yüzüme
sen yoksun...
kilitlenir dudaklarim
gözlerim karanliklarda bosuna arar seni
sen yoksun...
yalnizligimi kadehlere doldurup
tek basima içmeliyim bu gece
kirmaliyim kitaplari
evleri atese vermeliyim
sen yoksun...
zaman gitgide uzar
altmis saniye bir dakika
altmis dakika bir saat
ve sabahin olmasina daha bes saat var
beklemek bir çesit ölmektir
sen yoksun...
bu bana her gece binlerce ölüm demektir.

neden ayrilsin ellerimiz her aksam üstü?
gözlerime aci bir karanlik düssün
bir vapur alsin götürsün seni
ben vapurlar dolusu kederimle yapayalnizim
sen uzak bir körfezde özlemli, dalgin
kiyilarina çarpip agladigi yerde dalgalarin
neden ay karsilardan yükseldigi zaman,
basin omuzlarimda olmasin?
neden ellerin avuçlarimda degil?
neden gözlerim aradigi zaman gözlerini bulmasin?

durup durup beni bu çaresizlik hançerliyor
bu yollarin bir yerde ayrilmasi,
uzayan kilometreler...
o sefil, anlayissiz bakislari insanlarin
dünya, o eski dünya degil
tanri'ysa çoktan unuttu bizi
su uçsuz bucaksiz evrende
ne derdimizi dinleyen,
ne de bir anlayan var sevgimizi.

iki ömür degil,
iki ayri ve büyük yalnizliktir yasadigimiz.
her sey aslinda baska renkte.
vernikli esyalar, vernikli yüzler...
altindan yer yer siritan bir yoksulluk
yalan üstüne yalan,
oyun içinde oyun...
her sey bir yerde anlamsiz ve bos
gerçek olan simdi senin yoklugun

senin varligini özledim duyuyormusun?
bak nasil artiyor ellerimin sicakligi
dinle bak nasil çarpiyor yüregim
bütün sokaklarinda bu sehrin sana kosuyorum
seni soruyorum gelip geçene,
'görmedik', diyorlar.
anlamiyorlar seni nasil özledigimi,
nasil sevdigimi bilmiyorlar.
volkanlar tutusuyor,
ormanlar yaniyor içimde.
her gece milyonlarin uyudugu bir anda,
devler uyaniyor içimde.

seni düsünüyorum,
karanliklar içinden özlemli sesin geliyor.
bir isik yaniyor çok uzaklarda,
çorak topraklarimin üzerinden bir bulut geçiyor.
simdi umutlarim,
varilmaz uçurum diplerinde
korkunç, karanlik magaralarda hayallerim.
derin bir kuyudan su çekercesine,
zamandan ve mesafelerden seni çekiyor ellerim.

sen her zaman oldugun gibi
yine o en güzel, en degerli...
benimse ellerim simsicak,
dudaklarim nemli,
özledigim herseyimle
kopup en yüksek tepelerden
bir çig gibi sana geliyorum.
sonra daglar çöküyor ansizin,
agaçlar devriliyor,
evler yikiliyor,
altinda kaliyorum...

kirik bir heykel,
parçasini ariyor her gece.
bir sarki notasini...
bir tablo renklerini...
agaç yapraklarini...
vazo çiçeklerini...
ve bir adam,
her gece yollara düsüp,
yana yakila seni ariyor...
magrur gözleri islak,
ilk defa agliyor bu adam,
'gel ' diye,
ilk defa yalvariyor...

ben her gece,
gözlerim tavanda bir noktaya dikilmis,
seni düsünüyorum.
ve sen o saatlerde,
benim görmedigim rüyalari görüyorsun.
bir böcek giriyor kafatasima...
her gece sen,
bir cinnet gibi,
kanima yürüyorsun...

phaloe   13 Nisan 2007 19:10        (1 puan)  |    
rapor et