Yaşadığın anılara yenisini eklemek varken düşüncen de, birden kalkıp ben gidiyorum der ve ayrılmak istiyorum dersin.. sonra da oturup gecenin bir yarısı onun sana yaptıgı pasta ve yemeklerden üstün olmak icin, ona yapmak istedigin pastayı tasarlarsın... ama en cokta o mutlu olur diye dusundugun icin yapmak istersin...
ama bir turlu eyleme geciremedigin şeyler artık beyninin bir köşesinde tasarlanmış hayaller ve gerçekleşmemiş anılar olarak kalmaya mahkumlardır... gitmek istediğiniz yerlerin addreslerini hala acaba neydi diye düşünürsün... neden ki? çünkü yaşanmışlıklarda geriye kalan anılar, ve bir de kurdugun hayaller arasında bir yer de kalmışsındır...
"anı irin toplayan bir yaradır" demiş nietzsche demek ki anı yaşamak lazım. cik o kadar da değil, ne demiş cehov: "gerçek bu ikisinin arasında bir yerde olmalı"...
ne demiş elif: işine döööönnnnnnnnnnn!!
(0 puan) |
