yakındır yine.
yoklamasın sessizim saklanıyorum gitsin.
işte ben,,herşey yolundayken birden kötü olması bişeylerin,bu bişeyleri bulduğumda sanırım artık böyle seyler yasamıcam,,uyumama bile engel oluyor zaman zaman...
ilaçlarla yaşamaktan bıktım bırakınca hersey daha da kötü oluyor,içince de kendimi salak gibi hissediyorum..artık ölme zamanım gelse yahu..
uyuşturucu kullanan tiplerde sıkça görülen psikolojik sorun
anksiyete bozuklum var xanax istiyommmmmm..
En pisi gece bastırmasıdır.Aşşağıda da açıklamışlar çeşitli sebepleri olabilir.Şiddetli çarpıntılara yol açar,içiniz yanar,teniniz soğur,sırılsıklam olursunuz biranda..Ama temel olarak korku,endişe,üzüntü,gibi şeylerin bileşkesidir.Bazı durumlarda depresyon ile karıştırılması çok muhtemeldir.İkiside boktan durumlardır.Varsa bu durumlarla boğuşan kişiler Allah cidden sabır versin.Zor iş ya.Birde kendinizi kandırmaya çalışıp yok bişeyim deyip,kendinizi tedavi etmeye çalışmayın bir doktora mutlaka gözükün,sonra çare bulamadığınız için daha da beter olmaya başlıyorsunuz.Aman haa.
herkes bi sallamış bilen de bilmeyen de yazmış..
millet yanlış bilgilenmesin..
anksiyete, anxiety
kaygı demektir..
vesvese..
anksiyetik rahatsızlıklar vardır..
fobik anksiyete vardır..
mesala sosyal fobi bir anksiyetik rahatsızlıktır...
obsesif kompulsif bozukluk bir anksiyete rahatsızlığıdır...
şiddetlisi vardır hafifi vardır..
anlık anksiyeteyi ölçen basit testler vardır..
genel anksiyeteyi ölçen testler vardır..
yani sonuç olarak anksiyete = kaygı demektir..
anti-anksiyete terimiyle anlatılmak istenen sanırım anksiyolitik olarak bilinen ilaçlar..
zira anti-anksiyete terimi kullanılmaz..
anksiyolitik
örneğin xanax anksiyolitik bir ilaçtır..
Hmm...Endişe evet..
İki yıl önce işyerinde, sabah gazetemi okurken,biranda bir anda bir sıkıntı girdi içime,sonra bir sıcak basması,neoluyorum derken bir titreme ve bayılıcam duygusuyla yığıldım kaldım olduğum yere.Arkadaşlar sakinleştirdiler telkinlerle falan kendime gelir gibi oldum ve o gün öyle geçti.Eeresi gün aynı saatte aynı nöbet başladı yine.Sonraki günlerdede böyle sürüp gitti ve bir yerden sonra artık günün değişik saatlerinde yoklamaya başladı beni.Ne çalışabiliyor ne evde oturabiliyor nede sosyal hayatımı devam ettirebiliyordum.Günden güne dahada kötüye gitmeye başladım artık vucudumun her yeri kasılıyor boynumu daha oynatamıyordum nerdeyse.Tavsiye üzerine bir doktora gittim nörojik depresyon teşhisi koydu ve birkaç çeşit ilaç verdi.İlaçları kullanmaya başladım fakat ben benlikten çıktım busefer.Bir beden değildi taşıdığım sanki bir boşluktaydım beynimin içi tamamen uyuşmuş iştah sıfır,ve devamlı bir uyuma isteği.Rahmetli eşim baktıki ben dahada kötüye gidiyorum alıp bütün ilaçları çöpe attı ve başka bir dr.a götürdü beni.Buarada gecenin bir yarılarında biz sokaklardayız bana temiz hava aldırma maksadıyla devamlı gezdiriyor beni ama ben durduğum yerde duramıyorum.Her gittiğimiz yerde en fazla 5 dk. oturabiliyorum sıkıntı geliyor hadi kalkalım diyorum.Yürüyoruz taksiye binelim diyorum,taksiye biniyoruz yine sıkıntı geliyor inelim diyorum.Gittiğimiz 2.dr.muayene etti oda depresyon teşhisi koyup çeşitli ilaçlar yazarak gönderdi.Birkaç hafta kullanmama rağmen hiçbir yarar göremedim bu ilaçlardanda.Artık yaşamak bir işkenceye dönmüştü benim için.Arkadaşlarımla ve ailemle olan iletişimim sıfıra inmişti.Konuşmuyor,yemiyor, içimiyor sadece kendimi dinliyordum.Korkunç bir durumdaydım.Sonunda yine bir tavsiye üzerinie uzman bir piskyatriste götürdüler beni.Anksiyete teşhisi koydu dr.Bir hafta çalıştığı özel hastanede yatırdı beni.Sabah akşam serum ve ilaç tedavisinden sonra annemden yeniden doğmuş gibi oldum.Hastaneden çıktıktan sonra aynı ilaçlara devam ettim ve halende ediyorum dozunu yarıyarıya düşürdü dr.4 ay sonra ise tamamen bırakıcam 2 yılım dolmuş olacak ve tedavimde böylece bitmiş olacak.Alah kimsenin başına vermesin diyorum böyle bir hastalığı.Biyerin ağrır,enfeksiyon kaparsın,vs..bunların süresi vardır ilacı vardır alırsın en fazla birkaç saat içinde etkisini gösterir iyleşirsin.Ama bu hastalık süründürüyor resmen.Ben zorda olsa kurtuldum.Şimdi tek endişem ilacı bıraktığımda tekrar nüksederse ne yaparım.
aniden, tamamen sebepsizce ortaya çıkan aşırı korku hali ve bu halin fiziksel yansımaları -kalp çarpıntısı , soğuk terleme, mide bulantısı vs-
anksiyete sadece nöbet esnasında diil, gün içinde sürekli değişik seviyelerde kendini belli eder. anti-anksiyete ilaçlarına başladınızsa, aniden bırakmayın diye de ekliyim
aşırı öfke ,endişe gibi belirtilerle kendini gösteren bir tür kaygı bozukluğu... tetikleyen bazı olaylarla dönem dönem tekrarlayan ve tamamen yok olmayan bir tür ruhsal problem...
Duydum bunu, yeğenim: Zengin mutfaklarında oluyor; dolap gibi duruyor ama açıyorsun ki fırın! Tabii insan durup dururken rahatsız oluyor, geriliyor: Ya açık unuttuysam, yangın falan çıkarsa diye, maazallah.
Düzeltme notu: Yoksa sokaktaki umumî telefonlara mı diyordunuz bunu? Bak sen şu işe yahu! Hiç yoktan kaygılandırıyorsunuz insanı!
bir başladı mı asla tam kurtulunamayan, en ufak bir fırsatı kollayan sinsi ve sülük hastalık.
hiç tavsiye etmem varsa tez elden kurtulun
psikiyatristlere olan bakış açımı değiştiren duygu durumu bozukluğu...tedavi ettirmek demiyim tedavi etmezsen kendini sonu feci yerlere varıyo...
anksiyete kıvamında kalırsa ii,devam ederse kötü.
anksiyete, çok kısaca kaygı, sıkıntı, telaş, endişe gibi hislerle ortaya çıkan bi duygu durum bozukluğudur. ne "ankseyete" dir, ne de kişilik bölünmesidir.
hani "herkes depresyondayım diyo ben başka bi hastalık buliym hani bişi duymuştum ankseyete miydi neydi" bi mantıkla uluorta yerlerde kişilik bölünmem var, yani ankseyete yim gibi laflar etmeyin, komik olmayın.
ben nerden geldimlerin ,ölüm varsa ne bohkk yemeğe yaşıyoruzların ve benzeri ardı arkası kesilmeyen soruların varacağı feci son...reçetenizin rengini de etkiliyor:)))