Lustral 'e başlama sebebi.
Birgün kulaktan ya da her hangi bir yerinden patlak verir. Sonra hayatın zehir olur. Halsizlik, sersemlik, kulakta çınlama, kulakta ağrı, uğultu, kafada sürekli bir su topu varmış gibi bir ağırlık hissi, kafanın sol kısmının uyuşması, sol arka kısmındaki ağrılar, üst tarafında saçının çekiliyormuş gibi acıması, sürekli dalma, kalp çarpıntısı, nabız yükselmesi, tansiyon düşüklüğü, kan pompalama sesini hissetme, göğüs ağrısı, nefes darlığı vb. etkileri hergün yaşarsın. Sonra doktorlara gidersin hepsi sana psikolojik der. Sonra psikiyatriye gidersin. Anlıyorum der. Basar sana antidepresanı, bu seferde antidepresanın yan etkileriyle uğraşırsın. Aylardır beni mahveden bir hastalık kendisi. Lustral iyi geliyor, yeni başladık. Bakalım ne olacak. Allah düşmanıma vermesin öyle bir illet yani. Bu hastalığı çekenlerinde yardımcısı olsun.
saol kem küm :(
çok geçmiş olsun mateusz ...
hayatımı s.ken bela hastalık
s*k gibi bişe
Ananemin öldüğü vakitlerde ortaya çıkan hede.Tetikleyici olay o muydu,daha öncesinde böle olaylarım var mıydı bilemiorum.En ufak olumsuzlukta titreme,baygınlık hissi,baş dönmesi,mide bulantısı gibi bi dolu belirtisiyle hayatımı zehir etmekte kendisi.Allah belasını versin diorum.Ayrıyetten ilaçlar bi sikime yaramıo.
dünya sıradan rutin bir gününü yaşarken herkes bir önceki gün kadar sıradan bir güne uyanırken, hiç yoktan, birden dünyanın başına yıkılacağını sanarsın ve kendi göğün üzerine çöküverir, kasılan çeneni titreyen bedenini ve fazla yutkunmaktan mahvolmuş boğazını nasıl düzelteceğini düşünürken ve sağı solu nereden tehlike gelecek acaba diye kolaçan ederken bir yandan da gerçekte ve normalde gibi görünmeye çalışmak ne büyük işkencedir...
uyumak ve uyuyamamak en büyük imtihanıdır insanın, yataktan yorgun kalkar, tüm gün esnersin, kolunu kaldıracak halin yoktur fakat dünya senden hizmet bekler, etrafındaki insanlar ilgi, iişverenlerin iş, eşin sevgi...
gerçkek bir dramın yoktur halbuki, çoğu bunu şımarıklık sanar, dert yokluğundan olduğunu iddia ederler bir yandan bu acıyı çekerken bir yandan da gerçek ve ciddi acıları olan insanlara haksızlık ettiğini düşünür suçluluk duyarsın, şımarık olduğuna gerçekten inanırsın ve bunun sana hiç bir faydası olmaz...
dua edersin, dersin ki beni, aklımın şerrinden, kendi zıyaımdan koru, beni bana bırakma, ruhuma şifa ver...
Sıkıntı demek zor gelmişte 8-)
panik atakla birbirine çok karışan bişey,,yaşadığın şey hangisi kestirmek zor..sanırım doktorlarda kestiremiyorlar..ama en kötüsüde panik atak ki düşmanıma versin dediğim bişeydir..
bu meret geçmez bitmez yaşadığımız sürece zaman zaman kendisini gösterecek, bununla yaşamayı başetmeyi öğrenmek lazım
ıyyyy kabus gibi :(((
sabah tok karnına bi paxil akşam sularında 50 lik desyrel ne anksiyete ne dünyanın sonu hiç bir sıkıntı kalmaz...
endişeyi açıklarken endişelenmişler boş koyun gitsin dicem o sizi herzaman bulur çünkü doğaldır hormonlardan gelir amaç onunla nasıl yaşarım demek....
kahve içince olan bir hadisedir,düm tek tek...
yakındır yine.
yoklamasın sessizim saklanıyorum gitsin.
işte ben,,herşey yolundayken birden kötü olması bişeylerin,bu bişeyleri bulduğumda sanırım artık böyle seyler yasamıcam,,uyumama bile engel oluyor zaman zaman...
ilaçlarla yaşamaktan bıktım bırakınca hersey daha da kötü oluyor,içince de kendimi salak gibi hissediyorum..artık ölme zamanım gelse yahu..
anksiyete bozuklum var xanax istiyommmmmm..
En pisi gece bastırmasıdır.Aşşağıda da açıklamışlar çeşitli sebepleri olabilir.Şiddetli çarpıntılara yol açar,içiniz yanar,teniniz soğur,sırılsıklam olursunuz biranda..Ama temel olarak korku,endişe,üzüntü,gibi şeylerin bileşkesidir.Bazı durumlarda depresyon ile karıştırılması çok muhtemeldir.İkiside boktan durumlardır.Varsa bu durumlarla boğuşan kişiler Allah cidden sabır versin.Zor iş ya.Birde kendinizi kandırmaya çalışıp yok bişeyim deyip,kendinizi tedavi etmeye çalışmayın bir doktora mutlaka gözükün,sonra çare bulamadığınız için daha da beter olmaya başlıyorsunuz.Aman haa.
herkes bi sallamış bilen de bilmeyen de yazmış..
millet yanlış bilgilenmesin..
anksiyete, anxiety
kaygı demektir..
vesvese..
anksiyetik rahatsızlıklar vardır..
fobik anksiyete vardır..
mesala sosyal fobi bir anksiyetik rahatsızlıktır...
obsesif kompulsif bozukluk bir anksiyete rahatsızlığıdır...
şiddetlisi vardır hafifi vardır..
anlık anksiyeteyi ölçen basit testler vardır..
genel anksiyeteyi ölçen testler vardır..
yani sonuç olarak anksiyete = kaygı demektir..
anti-anksiyete terimiyle anlatılmak istenen sanırım anksiyolitik olarak bilinen ilaçlar..
zira anti-anksiyete terimi kullanılmaz..
anksiyolitik
örneğin xanax anksiyolitik bir ilaçtır..
Hmm...Endişe evet..
İki yıl önce işyerinde, sabah gazetemi okurken,biranda bir anda bir sıkıntı girdi içime,sonra bir sıcak basması,neoluyorum derken bir titreme ve bayılıcam duygusuyla yığıldım kaldım olduğum yere.Arkadaşlar sakinleştirdiler telkinlerle falan kendime gelir gibi oldum ve o gün öyle geçti.Eeresi gün aynı saatte aynı nöbet başladı yine.Sonraki günlerdede böyle sürüp gitti ve bir yerden sonra artık günün değişik saatlerinde yoklamaya başladı beni.Ne çalışabiliyor ne evde oturabiliyor nede sosyal hayatımı devam ettirebiliyordum.Günden güne dahada kötüye gitmeye başladım artık vucudumun her yeri kasılıyor boynumu daha oynatamıyordum nerdeyse.Tavsiye üzerine bir doktora gittim nörojik depresyon teşhisi koydu ve birkaç çeşit ilaç verdi.İlaçları kullanmaya başladım fakat ben benlikten çıktım busefer.Bir beden değildi taşıdığım sanki bir boşluktaydım beynimin içi tamamen uyuşmuş iştah sıfır,ve devamlı bir uyuma isteği.Rahmetli eşim baktıki ben dahada kötüye gidiyorum alıp bütün ilaçları çöpe attı ve başka bir dr.a götürdü beni.Buarada gecenin bir yarılarında biz sokaklardayız bana temiz hava aldırma maksadıyla devamlı gezdiriyor beni ama ben durduğum yerde duramıyorum.Her gittiğimiz yerde en fazla 5 dk. oturabiliyorum sıkıntı geliyor hadi kalkalım diyorum.Yürüyoruz taksiye binelim diyorum,taksiye biniyoruz yine sıkıntı geliyor inelim diyorum.Gittiğimiz 2.dr.muayene etti oda depresyon teşhisi koyup çeşitli ilaçlar yazarak gönderdi.Birkaç hafta kullanmama rağmen hiçbir yarar göremedim bu ilaçlardanda.Artık yaşamak bir işkenceye dönmüştü benim için.Arkadaşlarımla ve ailemle olan iletişimim sıfıra inmişti.Konuşmuyor,yemiyor, içimiyor sadece kendimi dinliyordum.Korkunç bir durumdaydım.Sonunda yine bir tavsiye üzerinie uzman bir piskyatriste götürdüler beni.Anksiyete teşhisi koydu dr.Bir hafta çalıştığı özel hastanede yatırdı beni.Sabah akşam serum ve ilaç tedavisinden sonra annemden yeniden doğmuş gibi oldum.Hastaneden çıktıktan sonra aynı ilaçlara devam ettim ve halende ediyorum dozunu yarıyarıya düşürdü dr.4 ay sonra ise tamamen bırakıcam 2 yılım dolmuş olacak ve tedavimde böylece bitmiş olacak.Alah kimsenin başına vermesin diyorum böyle bir hastalığı.Biyerin ağrır,enfeksiyon kaparsın,vs..bunların süresi vardır ilacı vardır alırsın en fazla birkaç saat içinde etkisini gösterir iyleşirsin.Ama bu hastalık süründürüyor resmen.Ben zorda olsa kurtuldum.Şimdi tek endişem ilacı bıraktığımda tekrar nüksederse ne yaparım.
(0 puan) |
