arıyoruz...
kendimizi arıyoruz; dostlar, aşklar arıyoruz. size bir sır vereyim dostlar ‘aradıkça bulamayacaksınız’, ‘aradıkça, kaybolan siz olacaksınız’...
aradıkça anı kaçırıyoruz. arama, geçmiş ve gelecek düşüncelerinde sınırsız turlar atmamızı sağlar. sınırsızlıktan çıkmak ise bazen imkansızdır, imkansızlık ise sadece aptalların literatüründe vardır. geçmiş-gelecek; hüzünler ve beklentiler sinsilesi. geçmişe bağlı kaldıkça, gelecek planları yaptıkça; idealize ve korkular saracak her bir yanımızı. kendi cehennemimizi yaratacağız; yanacağız. şimdi ‘an’da kalabilirsek, ‘an’da kendi adımıza en olumlu tavrı sergiler ve gerekli tavrı uygulamaya sokarsak; aramayız. kaçımız, ‘her şey üst üste geldi bu dönem’ demedi ki, kaçımız bu cümleyi kurmaktan sıkılmadı. an da olumlu tepkiyi vermediğimiz, kendimizi yansıtmayan enerjilerle davrandığımız, olan olmadığımız için, gelecekte her şey üst üste gelecektir elbet. aradıkça anı kaçıran bizleriz, tepkilerimizi kaçırıyoruz, gelecek kaygılarımızla; geçmiş pişmanlıklarımız, şimdinin tepkisine zemin hazırlıyor. gelecekte ‘niye olmadı’ demektense şimdi ‘olun’. şimdi olan tepkinizi verin. korkmadan, idealize etmeden, aramadan, savunmadan, tutunmadan ve umursayarak.
aradıkça, en büyük acıları yaşıyoruz, en büyük yaraları bu zamanda alıyoruz
nietzsche, “tanrıyı ve insanları deneme”
(2 puan) |
