moda olduğu için mi herkes bu kadar seviyor bilmiyorum, fakat şarkılarını eğlenceli buluyorum
mardy bum=)
dancing shoes diyorum...
:))
benim onlar paylaşmam kimseyle :p
bunlar manyak kardeşim. ben nasıl olur da 2 sene geç keşfederim?
-askerlik olmasın sakın kanka?
-evet pardon o tarihlerde silah altındaydım. saol ya..
-ne demek cancişim...
evet, 2 senelik gecikmeyle "i bet you look good on the dancefloor" şarkısının klibini izledim. nasıl güzel çocuklardır bunlar? bunlar yüzünden bu yaştan sonra gitar çalmak falan istedim.
hiç büyümesinler rica ediyorum
hep böyle kalsınlar
whatever people say i am, that's what i'm not özellikle aşmış bir albümdür
dinlemekten hiç sıkılmadım
sıkılmam da
kayıtsız şartsız severim
ritim duygusu aşmış gençler
hastasıyım
keşke az tanınsa ve hep böyle kalsa.
ayrıca glastonbury performansları kesinlikle izlenmeli (mpeg avi youtube neyse)dizzee rascal a selam durulmalıdır
fluorescent adolescent i söyledikleri bir tv programına tüm grubun palyaço kıyafetiyle çıkması beni benden bir kere daha almıştır.
o kdr çok dinledim ki biara, şuan isimlerine bile tahammül edemiyorum..yeni albümlerini bile dinleyemedim bu yüzden..umarım çabuk geçer bu durum :/
ilk albümlerinin lezzetini pekiştiren bir 2. albüme imza atmış başarılı ingiliz grup..
dinleyin dinletin..
Some want to kiss, some want to kick you.
ilahi ingiliz müziği demek istiyorum. ilk albümleri ile listeleri sallayan ikinci biraz daha sert albümleri ile de kendilerini daha da sevdiren internetin meşhur ettiği grup...
do me a favour ın girişi gerçekten hoş
ara ara dinlenilmesi gereken grup
son albüm bi hayal kırıklığı malesef, gerçi ilk albüme de ayılıp bayılmadık ama güzel parçalar da yok deildi hani, Favourite Worst Nightmare braz aceleye gelmiş gibi sanki
Gün geçmiyor ki yeni bir star yükselmesin müzik piyasasında. Geçen senenin şanslısı Arctic Monkeys, genç yaşlarına rağmen fena işler çıkarmayan debut'u ile altından kalkamayacağı bir üne kavuşmuştu, şimdi ise boğuluyor...
2. albümleri 'Favourite Worst Nightmare', söyleyecek sözü olmayan, debut'un yolundan gitmeye çalışan fakat yolculuk boyunca sürekli tökezleyen bir çalışma olmuş. 'Brianstorm' hızlı temposuyla kanın akışına gaz veriyor, lakin çabuk yoruyor. Vurucu gitar ve vokalleri baştan çıkartıcı olsa da, eksik olan ruh plakla bütünleşmenizi baltalıyor. Kimi şarkılar şekerli sakız gibi, tadı bitince yok ediyorsunuz... '505', 'This House Is A Circus' ise fena değil, ortalamayı yükseltiyor.
Eleştirmenler ve dinleyenler tarafından ilgiyle karşılansa da, ilk albümleri gibi bunu da sevemedim ben.
Arctic Donkeys büyümüş takliti yapan şımarık bir çocuk olmuş 'Favourite Worst Nightmare' ile...