askerdeyken apoletinize yapışan etiket...
kısa dönemken çavuşlugunuzu başçavuş yapar,
en kısa zamanda bi kaç eşşek edinmeniz gerekir
memleket konusunda acayip bir afallama yasamaktir
sabit bir yerde 30 yıl yasamak korkunc gelir birde
nice piyonun heba olduğu bir satranç tahtası ömrüm...
hangisi babam bilmeden / şah mat olduğum...
yaşıyonuz aq
Misafir olarak gittiğiniz lojmanda (babası rütbeliyse) size dayılanan ama dışarıda çok rahat tokat manyağı yapabileceğiniz muhallebi kıvamında tipler...
askeriyenin demokrasiyi koruyan demokratik olmayan bi yapısı vardı.daha minicikken rütbeleri derecelendirmeyi örendik.neden?çünkü okul servisimizde bile oturma sıramız buna göre düzenleniyordu.rütbeli hanımları kavga eder eşlerinin tayini (sürgün)çıkardı.nefret ettim, orduevlerininde ne suyunu içerim ne yolundan geçerim.
min1 max 3 senede bir ortam değiştirmenin eminim ki psikolojime olumsuz etkileri oldu.(olmadı diyen yalan söyler, azına çarparım o zaman!)
asker çocuğu değil sadece, asker ailesi olmak çok zordur.
akrabalar yoktur, arkadaşlar geçicidir çekirdek aileniz kaç kişiyse o kadarcık kişisinizdir bitene dek askerlik görevi.hatta sonrasında bile böyle hissedilir.. evet...:/
özellikle babanın rütbesi düşükken ,ki bu dönem de çocuğun küçüklük dönemine denk gelir doğal olarak, doğru düzgün babayı görememek.bunun sonucu olarak kişilikte babalık olgusunun hep eksik kalması ve yıllar sonra bile babayla doğru düzgün iletişim kurmakta zorlanmak.emekliliğine az bir süre kalmış olan babanın emekli olmaya zorlanmak amacıyla başka bir şehire tayininin çıkartılması ve evin yükünü bir anda omuzlarında hissetmek.asker çocuğu olmak sadece elli bine çay içmek üçyüz bine hamburger yemek değil ne yazık ki.
asker cocugu=lojman cocugu
dertten tasadan uzak dort bir yani nobetci kulubeleriyle buyumek, 1 ytllik sac kesim ucretleri, orduevlerinde eglenceler 300 kurusa corba icmek, pasanin odasina girmeyi marifet zannetmek, babanin odasinda silahinin oldugu cekmeceyi ararken posta tarafindan basilmak, ama her balkona ciktiginda seni izleyebilecek olan askerler...
sivil yasamin ozerkligi hic bir yerde yok, ama asker cocugu olmak da fena birsey degil ya..
Gayet memnun olduğum durum.
Orduevlerine ve kamplara girişlerde sakal sorun olmasa pek güzel olacak.
rahat...hazır ol..
-olm ödevlerini yaptın mı?
-şey baba..eee..
-çattttt
-:((ühühüh
Babası uzun aralıklarla göreve, sefere gitmiş
bazen 3 bazen 4 ay babasını hiç görmeden çocukluğunu aşıp, memleketin her köşesini görüp evim dediği yere tam alışmışken yurdun başka güzel bir yerinde kendini bularak büyümüş olgun insandır...
heyyavrum ne günlerdi.
altı yaşında olsam bile gece yarısı eve giriyordum. lojmanda bilimum çocukluk aktrasyonu ve sağlam arkadaşlıklar vardı.
hamburger, pizza gibi fastfood zamazingolarına komik fiyatlarla sahip oluyordum..
okula giderken en arka sağ koşedeki asker abiyle "g3"'ün muhabbetini yapıyordum..
şarkta on dakikaya başımın üzerinden helikopterler geçerdi. peder beyi kaybetme korkusuyla anlam kazanıyordu o patırtılar.
gece eğitimleri...
operasyonlar..
sürekli bir tayin muhabbeti.
hey gidi..
emekli olunduğunda kendini doğal hayata alıştırma süreci vardır .
olduğum hiç bir zararını görmediğim şey. pisikolajik dengesiz olmamın onla bir alakası yok.
lojman ortamında buytulmus insan. :)
terbiyeli cicidirler.
yoo niye sıyıralım canım ben halimden çok memnunum :)sakalım olmasa yemem için beni bekleyen 50 kuruşluk hamburgerler beni beklerken nasıl mutsuz olabilirim.. sakalla böyle bi hizmet görememek beni bunaltıyor sadece..
bilimum kafayı sıyırmış bi gençliktirler..