yok lan asosyalim.
belki de uykum gelmiştir
üşengeç de olabilirim
6 sene nasıl yapar böbeim bana bunun bi cevabını verebilir misin? istersen biraz çalış, analizini sun bana.
2 sene yalnız yaşamak insanı asosyal yapabiliyor. bence gayet makul.
asosyalliğimin zirvesindeyim..
bende bende :(
asosyalim mutluyum..canım sıkılınca platonik aşık oluyorum oda üstüne kaymağı oluyo..
bitmiyor
ben isteyince oluyorum.
seçimle gelmeyen birşey
Asosyal; gerçek anlamıyla insanlarla iletişim kurmayan demek. bu anlamda tedavi edilmesi gereken bir hastalık.
ikinci anlamıyla ise kendini toplumdan soyutlamış,etrafıyla çok fazla ilişki kurmak istemeyen, kapalı olmayı seçmiş kişi desek yanlış olmaz:)
kaç gün oldu ses tellerimi kullanmadım çunkü ewden çıkmadım
maddeya bakanlar da vardır:D hahaha olaya bak az :D ikiye ayrılırlar madde kullanan ve madde kullanmayan madde kullananlar canavar tipli uzun boylu yüzü erimekte olanlar olup...madde kullanmayanlar yüzüne nur inen tiplerdir ve ben madde kullanan tipler ise asosyal insanların asosyal olma kaynağı olabilirim...pff be dayı:) insan asosyal olmasın mı şimdi böle bi zihne karşı sosyal olsa kaç yazar ahah komiksiniz sosyomat bokyomata dönüo!kaçın!
madde kullanmayan da kesimin içinde olduğu durumdur
madde kullanan kesimin içinde olduğu bir durumdur..
bknz : sosyalfobi
bazen tercih edilir.
hayatı önemsemeyen eylem dışı kalan hayatı kendi kurallarıyla oynayan en çok değer verdeği şey genelde inorganik objeler olan (araba pc) vs.ailesine çok bağlı olan hayvanları seven okul da hor görülüp dalga geçen yeri geldiğinde dayak yiyen babasız büyüyen dünyanın güzelliklerini herkesden daha çok gören duygularını içinde yaşayan bir insandır asosyal, ben değil psikiyatrim söylüyor ben böyle mutluyum kndime bir dünya kurdum gelecekten umutluyum yaşamayı seviyorum:)
asosyallik bir tür hastalık (tedavisi vardır elbet) olduğu gibi, tercih edilen bir durumdur da aslında. bazılarımız bazen içinde bulundukları veya girmeleri muhtemel sosyalliklerin altından çürük kokular geldiği fikrine kapılırlar ki haksız da çıkmazlar bazen. bu da onları selamlaşmaktan bile kaçınan bir pozisyona sokar. bu hal kişi belli bir süre yalnız kaldığını sanıp kendinden sıkılınca (bir tür kendini kandırmaca) düzelir ve eski sosyalliğine geri döner.