koro hayatımın başladığı nokta. milat. insana sadece müzikle ilgili değil, hayatla ilgili onlarca şey öğretebilecek, hatta çıktığım son koro konserinde rehberlik ve psikolojik danışmanlık bölümünden ziyade oradan mezun olduğumu söylediğim, kutlu mekan.. zaman zaman yatıp kalktığımız, 4 yıl boyunca mensuplarını sınıf arkadaşlarımız veya aile efradımızdan daha fazla gördüğümüz, komün evimiz haline gelen, güneşli güzel havalarda bile çimlerde yatmaktansa odada oturup geyik yapmayı tercih ettiğimiz sevgili kulüp.. takım çalışması kavramının somutlaşmış hali.. derslerden, sınıflardan, çimlerden çok gördüğüm duvarlarındaki lambrilerin herbirine onlarca ayrı anı kazımış olduğum, gülümseten anılar bütünü.. "çoksesli" olmanın çok güzel olduğunu orada öğrendim ben, ve o gün bu gündür hayat bunu her daim doğruladı.. iyi ki vardı, iyi ki o gün koro seçmelerine girmiştim ben..
duvarları ahşap kaplı, girdiğinizde gel ve burda zaman geçir havasını soluduğunuz, gelmeye doyamadığınız, çıkıp gitmeye kıyamadığınız oda ve fazlasıyla rahat, bağımlılık yapan EGO. üye olmak için okuldan olma şartı olmayan kulüp. klasik, rock ve caz korolarıyla aşmış, a capella söyleyen ve bunu dinletebilen insanlar. arada gelip piyano çalma, çalanı dinleme zevki. her hafta ayrı bir organizasyon(MASK). boş durmayan öğrenci grubu..