toplam 43 kişi bulundu. 0 adedi gösteriliyor.
~84 ahkam var. « sonraki sayfa 1 2 3 4 5 önceki sayfa »
BABAM
Çok özledim sesini
Bana kızım değişini
Nerdesin be babam
Arıyorum seni heryerde şimdi
Yandı yüreğim sen gidince
Ev yıkıldı sanki üstüme
Fırtınalar koptu içimde
İçim yanıyo her özleyisimde
Öksüzüm baba arıyorum seni
Gel desem gelemessin ki
Kara topraklara haps ettiler seni
Bu ev sensiz olmuyo biliyosun demi
Nasıl içim acıyo bilsen
Her an doluyo gözlerim silsen
Ellerimden tutup beni sevsen
Nasıl hasretim kokuna bi gelsen
Hayatta olmak istediğim iki insan: HZ. Muhammed ve Babam
psikolojide her bokun bir açıklamasının olmasına sinir oluyorum.elektra oidipus.
bazen bir kelime bir kelimedir.
annemin hastasıyım.annem olduğu için.
elektra kompleslerimizin ana kahramanı,ilk aşktır genelde,ne kadar kötü olsa da hep özlenir...
eskiden olsa ona benzemeye başladığım için kendime kızmam işten bile değildi...bugünse her geçen gün ona daha çok benzediğimi hissediyorum ve kızgınlık çook çok uzaklarda artık..kalbim buruluyor beynimde erinç...
beynine laf geçirebilirsin ama kalbine asla hayatı vize gibi düşün ne zaman geri alınacağı belli değil kalbinle yaşa diyip beni hayata insanlara karşı cesaretlendiren ne yaparsam yapayım hep yanıbaşımda bulduğum hissettiğim canım benim.. çok özledim seni
öyle bişeyki.
bu etikete tıkladığınızda herkes babasının nasıl öldüğünü anlatacakmış gibi geliyor.
baba diye birşey yok artık
elektirik kesintisi sıklaşınca tedaşa telefon edip ağzına geleni söyleyen sonrada karşısındakinin odacı olduğunu öğrenen ,telefonu mora yakın cilt rengiyle kapatan mübarek kişi....
beni yetiştirmiş, bildiği ne varsa öğretmiş, başarılarımın da, başarısızlığımın da varoluş sebebi, yüce şahsiyet... :)
baba...
babam...
12 yaşındaydım 19 ağustos 1999 depreminde korktum yalovadaydım... ama sen yanımda değildin nerdeydin bizi ayıran deprem miydi yoksa senmi seçmiştin gitmeyi depremden sonra 3 yıl başka şehirde kaldım yine sen yoktun...
yoksa arasıra beni arayan adam senmiydin arasıra bir oğlun olduğunu hatırlayan? hmm evet evet o sendin, babam...
3 seneden sonra bazı şeyler yoluna girdi görüşüyorduk mutlumuydum evet mutluydum sanırım fakat bazı yaralar var baba kapanmıyor biliyormusun hep acısı kalıyor bir bıçak izi gibi...
geçen yıl ne gördüm biliyormusun üniversiteye kayıt yaptırırken anlattım mı bilmiyorum yine yalnızdım keşke olsaydın orada bir çocuk maddi durumu kötü belli evraklardan biri eksik o taş gibi dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanan memur kaydını yapamayız dedi baba çocuk memlekete gidemem dedi adam onu siktir etti baba ben tuttum elinden bir şeyler yapmak istedim çaresizdi müdüre gittim ve konuştum biraz dil döktüm biraz yoruldum ama kaydı yapıldı baba işte o zaman anladım sana teşekkür ederim baba sayende ayakta durmayı ve güçlü olmayı öğrendim...
ama baba...
keşke o deprem gecesi o kadının evinde değilde bizim yanımızda olsaydın...
baba...
babam...
vakitsiz bir kalp kriziyle gidişine hala inanadığım sevgili babam, ne kadar özlemişim sana baba demeyi...
gözlerimin içine bakıyo hergün hiç vazgeçmiyo babam benim canım küçük ibom bestamim allahtan kısmıyo böle deyince ben onun bi tanecik pigmesiyim allah eksikliğini göstermesin
babam..
öylesine yakışıklı ..
öylesine sportmen..
öylesine hayalperest..
öylesine çocuk..
öylesine candan..
öylesine harika ki.. hayatımda hiç kimse geçemicek onu. o benim en büyük aşkım!
özledim :(
hayatta en çok sevdğim ve an az bana ait olan en beklenmedik anda cıkıp gitmeyi cok seven cok romantik cok özel bir adam. bir insan bir baba bir gezgin bir köylü bir şehirli bir odtülü bir devrimci ve son olarak bir ölü ve bir hayalet. hep rüyalarımda olan beni hep tebessümle uyandıran her gece sarıldığım bir hayalet.
Bir resim var elimde; ikimizin
Arkasında elyazın
“1979 – ermeni kilisesi, samatya’dayiz”
Ve tabi, eleleyiz
Kocaman elinin içinde
Kaybolmuş minicik elim
Üzerime titreyen o bakış
Şefkat dolu, huzur dolu, sıcacık
Çok yakışıklısın gene
Tek kat kıvrılmış gömleğinin kolları
Metal saatindeyse parlıyor
Akşamüstü güneşinin son çığlığı
Üstten iki düğmeyi açmışsın
Yaka havadar
Şişkin yine gömlek cebin
Malum sigara paketin
Sol elinde söndü sönecek bir izmarit
Belli ki son nefes çekilip atılacak
Pantalonun yakıyor, hele o paçalar
Biliyor musun,
yine moda oldu bu ispanyollar