Ben ağlamazken sevgilim gidiverdi diyemezdim... Ağladım o yüzden. Bir veda öpücüğüydü göz yaşlarımızla ıslattığımız dudaklarımızı... O arkasını döndüğünde bir süre daha tuzlu tadında yaşayacaktım aşkımı... Sonra gündelik koşturmalara dönecektim. Ama aklım hep o son öpücükte olacaktı. İki aylık sürenin ilk gününün son saati olduğunu düşünerek avunduğumda bile...