toplam 1 kişi bulundu. 1 adedi gösteriliyor.
~3 ahkam var.
ayrıca 1999 senesinde sözü geçen statta (beylerbeyi arena) bon jovi beyaz takımları içinde bir konser vermiştir.
(0 puan) |
boğaziçi köprüsünden, anadoludan avrupaya giderken aracın sağ tarafında oturuyorsanız görmemenize imkan olmayan muhteşem stadının içini dolduran ortayaş üstü ayrıca nadir ve nadide genç taraftarlarıyla birlik beraberlik içinde 3.lig 4.grupta kümede kalma savaşı veren insanlar topluluğuna beylerbeyi taraftarı denilir. biletler 3 ytl olmakla beraber bayanlardan herhangi bir ücret talep edilmediği bir ortamda beylerbeyi spor klubünün nice zaferlerini görmek isteyeceğiniz yer.
(0 puan) |
2006-07 sezonunun ilk yarısı iyi geçti demek zor. beylerbeyi, son sırada değil ama sadece averajla; takım 15 maçta iki kez galip gelerek üçüncü ligin en az galip gelen ekiplerinden.
iki galibiyetten birine tanık olabildim, köprü dibindeki güzel sahamızda. 4-0′lık kastamonu maçı. kasım’ın ilk haftasında, harika bir havada izlediğimiz karşılaşma, sadece dört golden dolayı değil oynanan iyi futbolla da güzel bir seyirlikti. elbette, gözdemiz, müzmin yedek genç ahmet’in oyuna girdikten 15 saniye sonra attığı gol de bizim için ayrı bir keyif oldu. ahmet ortasaha çizgisinden rakip ceza sahasına bir civelek gibi koşarken ona atılan topa, yayın üzerinden öyle vurdu ki biz tribündekiler de sahadakiler de ne yapacağımızı bilemedik.
anadolu üsküdar maçı, gittiğim ilk maçtı. 2-2′lik beraberlik, belki de takımın “hep beraber” olduğunu ima etmişti bize. bu maçta verilmeyen bariz penaltı (kaleci ve bir savunma aynı hakka sahipti üsküdar’da) bu maçtan arta kalanlar arasında en net olan herhalde. beykoz maçından ise (0-0) korkunç yağmuru ve kafama geçirdiğim poşeti hatırlıyorum; futbol yoktu sahada, çamur güreşi vardı.
değinilmesi gereken bir nokta beylerbeyi’nin yedi beraberliği içinde yalnızca bu yağmur-çamur maçın golsüz olması. takımımız özellikle 2-2′lik beraberlikleri seviyor. ve hep galibiyeti daha çok isteyen ve hakkettiği halde alamayan taraf oluyor. hatta kendi sahamızda 2-1 yenildiğimiz bakırköy maçının elden kaçması inanılmayacak bir şeydi: bakırköy iki kez, bilemedin üç kez atak yapmıştır. öyle yüklenmişti ki beylerbeyi, herhalde heyecanlı bi takım olmaktan, defansta kalmak kimsenin aklına gelmemişti, iki golü de kontraataktan yedik.
ayrıca bu maçta ilk kez seyircimizin sinirlendiğini gördüm. ben arkadaşlarımla aynı yerde, bize ayrılan tribünün sol üst köşesinde oturduğum için aşağıda cereyan eden kargaşaya dahil değildim. bizim abilerin (beylerbeyi tribünün yaş ortalaması 50′den fazladır diye tahmin ediyorum) arasına oturmuş iki bakırköylünün polis korumasında diğer tribüne alındığını gördüm.
tek tek maçları anlatmanın alemi yok. ama ikinci yarı için umut taşıyoruz, arkadaşlarım ve ben. bi kere, bahtsız bir takım tuttuğumuzda hemfikiriz ama bunu aşacağımıza inanıyoruz. beylerbeyi, üçüncü lig 4. grubun oturmuş bir takımı, sahada takım gibi duruyor. iyi futbolcularımız var; en golcü isim olan yusuf, taşıdığı 10 numaraya yakışıyor, kalecimiz ekrem panter cinsinden; şener klasmanı için çok kaliteli bir sağ bek, tam bir yardırıcı, baykal savunmayı iyi toparlıyor, oyun kurabiliyor…
evet taraftarımız yaşlı ve sessiz. kalabalık da değiliz zaten. diğerleri gibi, grubumuz, kaşkolumuz, bayrağımız yok. fakat yapacağız bunları. “taraftar 12″ yazan formalarla izleyeceğiz ikinci yarı maçalrı, sesimiz daha çok çıkacak. belki artık kendi sahamızda azınlık olmayız. umudumuz var.
bitirirken: varsa yoksa beylerbeyi!
http://olanlaroldu.viscus.net'ten alınmıştır.
(0 puan) |
 |
bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz. |
