michelangelo antonioni filmi için blowup
bu filmin hemen arkasından the conversation ı izleyin...
gerçeklik ile ilgili yapılmış nefis film.
gecenlerde bi arkadasım tavsiye etti bana izle diye
DVD si ucuzlamıs baya bi alcam yakında merak ettim walla
dışarıdaki ağaçların hışırtılarını duydukça anıyorum bu filmi. tekrar tekrar izlemeli.
hikaye dengesiz, karakter dengesiz, ama bu değişimler çok harmonik. film boyunca resimler çok güzel. insan kendini filme kaptırınca belli bir süre sonra kendini profesyonel fotoğrafçı zannediyo. ama aslında top "yok"
filmdeki groupie kızlardan sarışın olanı jane birkindir.
o kapanış sahnesi yokmu onun; o müthiş ironi ve estetik... kalırsınız koltuğunuzda ve sorular uçuşur cevaplar yerlerini bulur.
hele bide 35ten izleyince...
en iyi sanat filmi, ama neye göre, antonioni..filmlerde söze gerek olmadığını düşünenlerden..sadelik nefes kesici bir hal alıyor bu filmde..hikayenin kendisi o kadar büyük ki, konuşmaya gerek kalmıyor, hikaye anlatıyor kendini..bu filmde insan hayatına dair en felsefi ve tematik soru ya da sorular sorulmuştur aslında. Gerçek nedir,herkes aynı gerçeği mi yaşar, kimin gerçeğidir doğru olan, gerçeği aramak boşuna mıdır? herkes bir mesaj çıkarır bu filmden. En azından bu sorulardan birini kendine muhatap alır. Sinematografik anlatıma girmeye gerek yok. Başlı başına bir şahaser. Çok az filmin final sahnesi, bu kadar derin bir soruyla biter. Aslında filmin finali, izleyicinin başlangıcıdır.
Antoninoi'nin gerçekliği sorgulayışı;
aslında hiç bir şey göründüğü gibi değildir, görünenin ötesindedir gerçek...
Filmin atmosferi, ışığı, kadrajları, müziği (herbie hancock) herşeyi muhteşem. Bir de soundtrack'ini bulabilsem..
öykü bi kere inanılmaz güzel.daha önce bi çok kitabını okuduğum cortazarın fantastik dünyasından bi başka yüz.ancak büyük yönetmen michale antonioni'nin anlatımında, ana karakterin söz konusu yüzleşmeye varışıda ayrıca takdire değerdir.ben belkide cortazarın büyülü dünyasını ördüğü kelimelere daha düşkün olduğum için öyküden yanayım ancak karakterin çelişkileri konusunda antonioni bi üstünlük kurmuş.sonuçta süpriz eleştirel sorgulayıcı bir film, öykü
Öykünün ismi blow-up değil. Şeytanın salyaları anlamına gelen ispanyolca bir şey. ("Las babas del diablo" muş.)Türkçesine "büyüdükçe" başlığını layık görmüşler.
(0 puan) |
