bill murray abimizin yine bos ama dolu bakislariyla bizi kendimizden gecirdigi filmlerinden birisidir...
Ayrica oyle pat diye biterek birkac dakika boyunca tam da bill murray gibi ekrana bakıp kalmama neden olmustur. Tabi burada Jim Jarmusch kardesimize hakkini vermeden de gecemeyecegiz...
insanların meşgul eden ağırlıklarından kurtulmuşken
yine sevgi için yorgunluğa uğramak
ve sonra aklın tekrar başa gelmesi
ve yalnızlığa/huzura saygıyla geri dönmek
kendi değerini anlamak
biyoniknaiv demek istiyor ki:
Hayat sonu gelmez bir pazar günüdür karakterimiz için.. Durur.. Sonra bir mektupla hareketlenir yaşantısı.. Ki aslında mektup bahanedir.. Belkide varolmayan oğlunu bulmak için bakması gereken binlerce yüz ona yaşamak için ihtiyaç duyduğu nedeni sağlar..
aşmış fotografik anlatımı olan film!
hayatı sonu gelmez bir pazar gününe benzeterek, durmaya yaşamanın bir yerinde baba-oğul ve pembe mazeretine hareket kabiliyeti kazanan bir karakterin olduğu film.
belki bill murray yuzunden temposunu lost in translation a cok benzettigim harika soundtrackli jim jarmusch filmi...
jim jarmusch gene sembolik ögeleri kullanıp bizi düşündürdüğü,düşündürdüğü kadarda film sonrasındada uzun bi süre etkisinden çıkamadığım yada gene yanlızlık kavramıyla karşı karşıya kaldığımı hissettiğim ender olarak beni etkileyen filmlerden biri...
yine bizi sefil bırakan bir jim jarmusch filmi..
kazanılmadan kaybetmenin ruha keskin temas yapabileceği sadelikte bir güzellik, film bittikten sonra pembe mektubu da düşünmedim, bir babayı, bir oğlu da..
ortada kalan yalnızlıktı, kendimi gördüm...
geçmiş geçmiştir,
gelecek henüz gelmedi,
yaşananlar yaşanıyor
şu an...
bill murray tam olmuş filme
bu arada sharon stone'un sergilediği oyunculuk da gözden kaçmasın ;)
müziklerde - ''there's an end ''çok iyi
habeş müzikleri,ruhunuz için
müzikleri nefistir tıpkı diğer jim jarmush filmleri gibi.
biraz recursive olacak ama bana love liza'yı anımsatmakta, hem de fazla ortak faydaları olmamasına rağmen... yoksa alenen love liza promosyonu mu yapıyorum, bilemedim orasını pek.
sonlara doğru bill murray rahvan yürümeye başladığı bir sahnede "hah aksiyon başladı" dedirtiyor. güzel ama. sükûnet, huzur filan. hem ps2 oynayıp hem de hiçbir detayı kaçırmayan insanlar var.