camsız koltuğa hayır!
cam kenarında olmayan koltuk kalmasın!
bütün koltuklar cam kenarında olmalı!
4 yıllık istanbul-izmir yolculuklarımın hepsi cam kenarında geçmiştir... ve hayatımla ilgili tüm kritik kararları bu cam kenarlarında müzik dinlerken almışımdır =DD
cam kenarında insan kendini güçsüz hissediyo sanki. uykun yoksa koridor daha bi karizma.
güneş vurdumu hıc bbır deyeri kalmıyor ki
kafayı cama dayayıp uyumak güzel oluyor.
ahh pek severim..
bacaklarım sıgmıo koridor ossun
yazın tavsiye edilmez
çok dolu otobüslerde insanlar binemeyince kıskançlıkla bakıolar ya işte onu görmek güzel:)
her cam kenarı manzara olmuyor.
yolculukların hiç birinde uyuyamayan benm gibiler için olmazsa olmaz...
Cam kenarına olan ilgim anaokulunda başladı.
Bilmezdim ozaman kafamı yaslayacak bir pencere bulmadan
hayal kuramayacağımı,bütün hayallerimi pencere arkalarında kurdum ben hele uzun yolculuklarda kafamı yaslayıp saatlerce
dışarıyı seyrederken aklımdan geçenler,
camkenarında gidip geldim yıllarca belkide hiç olmadı yanımda beni camkenarından alıkoyacak bir insan hayatımda.
bayan yanından sonra en popüler koltuklardır. tabi yerseniz.
iyi güzel hoş da.. hatta benim de tercihim hep o yönde ama... gel gör ki eğer mola yerinde koridor tarafında oturan şahs-ı muhterem uyuyaklamışsa siz de takılıp hatta tıkışıp kalıyosunuz.. daralıyosunuz falan fialan... ancak koridor da uyuz her şeye rağmen, muavin her geçişte mutlaka bi sürtünür, sonra kafayı dayıyıp yatacak yer de yok.. el mahkum yolu seyrediyosun... bu ikilemden kurtulmak içinse ne yapıyoruz.. mümkünse trenle yolculuk yapıp tek koltuk tercih ediyoruz... hem sıkışıp kalmıyoruz hem de al sana pencere kenarı...
kafayı cama dayayıp uyuma lüksün var,koridorda kafayı o koltukta sabitlemek imkansız zaten uyurken
mahremiyet
koridor tarafına da cam yapsınlar
cam kenarı her zmn..