ADINI UNUTMAYA DEVAM EDİYORUM
Naber nasıl gidiyor ? İş güç, aşk güç, e hayat
Ne kadar neşeliydik namlu önünde,
Bir kaplan gibiydik pençeleri açık
Her daim çıkardık beton evlerden
Her daim kaçardık kağıt kafeslerden
Bomba altında siviller gibi, ne olduğunu anlamadan.
Aslanlar bile avlıyorlar,
Sen ki bir kuştun nadir, narin
Kafeiniydin kahvenin, geç saat dostuydun bu şehrin.
Tadına hiç varamadın amatör aşkın
Amatör ruha hijyen gerek,
Alet gerek, tesis gerek, ödenek gerek.
Bu acil servislerde, adını unutmaya devam ediyorum.
Bir maçın son anında, kasti tekmeler diyarında
Koşuyorum kırmızı kartlara doğru
Kaçıyorum şahsi verkaçlarla
Festival zamanı İstanbul'da
Bizimkisi resital olsa olsa
Bu puslu sabahlarda, adını unutmaya devam ediyorum
Durmaz yanyana,
Gözyaşı ve bavul asla.
yıllardır dinleyip bıkmadığım kutsal insan.KENT OZANI
"iş sahibi olursun,
bir sevgili bulursun
ana haber
sana yeter
günün birinde
bir mucize beklersin sessiz evlerde
törpülenir cesaretler zamanın içinde" diyerek bünyeyi bu gibi durumlara karşı ayık tutmayı başarmış aşmış kent ozanı.şarkıları tekrar tekrar dinlenesi insan ki her dinleyişte ayrı bir anlam katar hayata.
kendisi dışında kimsenin 'izin vermedi yalnızlık' albümünün üzerine çıkabilecek bir şey yapabileceğine ihtimal veremediğim, tanışılmadan da bilinebilinen, sakinliğinin fısıldadıklarını aktardığına inandığım, haysiyet mertebesinin tepelerinde bir yerlerde belkide rüzgarlı deniz kıyısını özleyen ilkgençlik şansı..