DENİZ HUMMASI
Gene denizlere dönmeliyim, ıssız denize, semaya
Bütün istediğim bir gemi ve yolunu gösteren yıldız
Çark vursun, rüzgar söylesin, beyaz yelkenler çarpsın havaya
Ve denizde sisli bir fecir, bir fecir istediğim yalnız
Gene denizlere dömeliyim, dalgaların çağrışına
Öyle hoyrat, öyle saf bir çağrış ki karşı durulmaz buna
Bütün istediğim rüzgarlı bir gün, bulutların yarışı
Savrulan köpükler, serpintiler, martıların haykırışı
Gene denizlere dönmeliyim, serserilik hayatına
Martılarla, balinalarla o keskin rüzgarlı yollarda
Bütün istediğim yolculuğun sonunda bıkıncaya dek
Uyumak, rüya görmek ve bir gemici masalı dinlemek
JOHN MASEFIELD
Çeviri: Melih Cevdet Anday
"...insanlardan kaçan dar kafalı birinin sığınağı ormandaki bir inziva yeridir; okyanusta kurulmuş bir branda yatak ise, feragat sahibi acılı insanın sığınağıdır. okyanus doğal acılar ve facialarla dolup taşar; ve korkunun bu uçsuz bucaksız sularına katılan bireysel acılar bir damla gibi kaybolup giderler."
herman melville, israel potter: sürgünde 50 yıl, s.17.
özgür olduğumu hissettiren nadir varlıklardan biri.. varlık diyorum cünkü kendimce kişileştirdim denizi .. benimle bir bütün , yaşam kaynağım ,sevgilim ,hayllaerim,ruhum..deniz bambaşka bir sey ..sonsuzluk..