etrafındakiler boş insanlardır ve konuşulan konu ilgini çekmiyordur..
ınsan ne kadar yalnızsa bı o kadar kalabalık ınsan yıgınına atar kendısını..
ondan olsa gerek.....
Anladığım kadarıyla bir çok yaratıcı insan ve azılı suçlu bu gruptan çıkıyor.
(ikisi de değilim)
çok mümkün..yalnızlık çevrendeki insan sayısıyla değil içindeki duygularla anlaşılabilecek bi durum..
anfi de derse girin.
boş insanlarla dolu olunca onlar kalabalık yapmıyolar sadece kuru gürültü oluyo
(bkz: kalabalıklar içinde yalnız olmak)
off hele birde yalıtılmış bir yerdeysen, insan selinden soyutlanmış ve o sel sana dokunmadan öylece akıp gidiyorsa... uykum geliyor ve yapayalnız uyumak istiyorum
Kalabalık arttıkça yanlızlık hisside artar.
ben hissedebilirm ve bu kesinlikle istemsiz gerçekleşen bi şey yani....bazen "yalnızlık" geliyo misafirliğe.öyle ki ne kadar insan olsa paylaşılmıyo yalnızlık...hem ne demiş şair? "yalnızlık paylaşılmaz,paylaşılsa yalnızlık olmaz"
Etraf insan dolmaz,insan dolu değildir bir kere..Çeperini hiç dolduramaz hattaa..Tut ki yalnızlık hissedilmeden önce yaşanılır..Yaşamadan hissedemezsin..Bence bu daha üstünde durulması gereken aptal konulardan bir tanesi..
zaten yalnızlığını en çok etrafında bir sürü insan varken anlarsın..
it's me
BUYRUN O BENİM!
yalnızken etrafı dolu dolu olabilen bir insan gibi :)
ya da durun çeviriim etrafı yalnızken içi dolu dolu olan insan :)
yok böle bişi
durun üleyn konuşcam :D
olur olur çoğu zaman olur.en basit örnek devlet yurtları,etrafın skli taşaklı adamlarla kaynıyor ama 'ben nerdeyim,niye,ne?' gibi sorular soruyorsun....
bazen gelir ki bunalımdasındır,ararlar,'gelmiyor musun?' derler okadar çok arayanın vardır ama sen yalnızlığı seçmişsindir,bu yalnızlık tabi ki soyut,kafandaki yalnızlıktır...
tıpkı şuanda yaşadığım gibi,ama bu etikete yazan herkes benim gibi düşünüyorsa demek ki delirmiyorum,gerçi yazan yok ama ben kendime yapıştırdım bunu :F