teorik temelleri 1950’lerde John Cage tarafından ortaya atılan 1950 sonrası avant-garde ekolüne bağlı müzik türü.
Felsefi altyapısını çok kaba bir genelleme ile “sonuçları önceden belli olmayan, ya da öngörülemeyen müzikal düşünceler” olarak özetleyebiliriz.
erken dönemde:
“chance operations” ve “aleatoric compositions” adı verilen teknikler kullanılmıştır. Bu tam olarak, önceden belirlenmiş belli sayıda gözenin ya da ses grubunun, icracının seçme özgürlüğü ile kompozisyon dahilinde icra edilmesidir.
1960’larda adına “process” denilen yeni bir kompozisyon anlayışında da görülür. bu bir durum ya da kompozisyon düşüncesinin genel çerçeve olarak icracıya verilmesi ve içeriğin kontrolünün daha çok icracının isteği doğrultusunda gerçekleşmesidir.
John Cage, Karlheinz Stockhausen, Pierre Boulez, La monte Young, Cornelius Cardew gibi besteciler bu deneyleri ilk gerçekleştirenlerdir.
kaydettiğim bu yazı dışında diğer yazılanların experimental müzik ile alakalı olmadığını da söylemek durumundayım, üzgünüm..