toplam 1 kişi bulundu. 1 adedi gösteriliyor.
~2 ahkam var.
Özveri; kelimenin söylenişinden de anlaşılacağı gibi özden vermektir. Karşılık beklemeksizin ve külfet duygusu taşımaksızın, gönüllü ve istekli olarak yapılan bir eylemdir. Özden veren insan yaptığıyla mutludur, bunu yapmaya isteklidir ve ortaya koyduğu eylemin kendisinde bir eksiklik yarattığı duygusuna kapılmaz. Fedakarlık ise; feda etmekle gerçekleştirilen bir eylemdir ve zorunluluk taşıyan bir açılım sunar bize. Özveri kadar gönüllülük içeren bir tabir değildir. Fedakarlık, bir mecburiyet ve sorumluluk duygusunun getirisidir. Fedakarlık da takdire şayandır elbette, ancak yapanın kendisinde yarattığı külfete farkındalığı ile özveriden ayrışır. Yapılması gereken eylemi, içten gelen bir dürtüden öteye, öyle olması gerektiği için yapmaktır ki, aslında bu eyleme mecbur kılan koşulların varolmaması, fedakarlık yapan insanın fazlasıyla tercih edeceği bir durumdur...
(2 puan) |
Bugün neyi veriyorsan, neyi düşünüyorsan, ne yapıyorsan katlanarak sana dönecektir. Bu bir evrensel yasa. Verdiklerin, beklediğin kaynaktan sana dönmeyecektir büyük olasılıkla. Ama mutlaka geri dönecektir, belki de hiç beklemediğin bir anda, beklemediğin bir yerden. Eğer senin verdiğin kaynaktan sana geri dönseydi buna vermek değil, alışveriş denirdi. Verdiğin için geri dönmesi konusunda beklentiye girersen bu da bir nevi alışveriştir. Umut ettiğin kar için fedakarlık yapıyorsun anlamına gelir. Fedakarlıkla özveri arasındaki temel fark, fedakarlıkta daima bir kar beklentisinin olmasıdır. Fedakarlıkta bir katlanma vardır, keyif değil. Özveride -yani özden verirken- sen keyif alırsın, vermenin kendisi keyiftir.
(4 puan) |
 |
bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz. |
