Cadde kalabalığının yavaş yavaş inmeye başladığı yer, kahve dünyasının açılcağı yer
her sokağını her köşesini bildiğim süper bir yer.
orada oturmuyorum ama kesinlikle oturmak istediğğim bir yer.
Huzur dolu sessizliği para eden semtim. Bu derece merkezi olmasına ramen caddeden 10 adım içeri girildiğinde artık kuş sesleri duyulabilen mahallem... Ağaçlık alanları, parklarıyla ve güzel insanlarıyla...
Sepaştan once toprak sahada maç yapar, çimenleri ateşeverirdik...:) ne güzel günlerdi...(çocuktuk işte).(fazla yakmadık zaten).(bişey olmadı!)
sera mevzusunu da "trick style" güzelce ozetlemiş, biz küçüklere laf düşmez.
güneşimin ay oldugu,ışığıyla pencerenin içinden dolan tutkuyu akıtan,yollarında huzuru buldugum, kokusuyla benliğime işlemiş hatıralarımın oluştugu ve oluşmaya devam edeceği,kardeşimin şereflendirdiği huzur yuvası.
odamın ufak ve sıcacık olması ve anıların bezenmesiyle kalmayıp 8tane wireless ağ çekmesi ve sıcacık yatakta keyif yapmayı sağlayabilen haznem.