bir zamanlar en büyük zevkimiz;yazın öğlenleri ,evde perdeleri kapatıp yarattığımız loş ortamda kiraladığımız fredy filmlerini izlemekti.izlemekti diyorum fakat hiç bir zaman tam olarak bitiremedik.genelde hep benim tırsıp ağlamam,sonra da herkesin benden görüp ağlamaya başlaması, milliyet kardeş ve bando dergilerini önümüze siper yapıp,elimize de silah olarak okey tahtalarını almamız,akabinde annemler eve gelene kadar aynı pozisyonda beklememizle sonuçlanmıştır.yani henüz hiç bir fredynin kabusunun sonunu izlemiş değilim..