bunu sevmemiştim
sayko bi filmdi
alman versiyonu bence daha güzeldir.
97 yapımı orijinalini annemle birlikte izledikten yıllar sonra tekrar dvd sini aldığımda anneme hatırlatmaya çalışırken "hani şu yumurtalı film mi? oyyy" şeklinde bir ürperti eşliğinde duyduğu şaşkınlık sayesinde beni yarmış film.
huzursuz seyirler dileyen haneke nin filmin başındaki black hesabı hayvansı müzikle germeye anında başlar ve uzaktan kumandayla nirvana ya çıkar.
filmi geri alma sahnesiyle benny s video filmindeki elemanın video merakına da gönderme yapmış haneke yuh artık lan o nerden geldi aklına
hanekenin korku ve gerilim sineması furyasınada çok ciddi bir eleştirisi de vardır ; seyirci bekler kadın kurtulacak bi boklar olacak diyede ııh fos .. hatta kurban ablamız şişko ibneyi vurduğu sahne bile geri alınır görmek istedikleriniz bekledikleriniz yoktur bu filmde olanları ve olacakları gösterir, ayrıca seyirciyle diyalog sahneleride çok perfect tir doğrusu nitekim kısa çaplı mide de yanma hissi bırakan uzun soluklu beyinde barınan enfes filmdir
yine klasik bi haneke filmi.burjuva bir aile ve onlara yaşatılan sözde sebepsiz olaylar..naomi wattsin oyunculuğunu bi kez daha takdir ettim.
filmdeki dua konusundada bi gönderme yapıldığını düşünüyorm.
gerçekten rahatsız edici bir filmdir ama beni en çok etkileyen ve en beğendiğim tarafı nedensizlik. nedensiz şiddet. her şey dört yumurta ile başladı:)
kamerayla konuşma sahnelerinde insanı oyunun içinde hissetiren film...hanekeninde istedii tam olarak bu...
bir haneke filmi. brechtiyen yabancılaştırma özenle kullanılmıştır. film zannımca gödel teoremini içselleştirmiştir ve tanrıyla ilgili teorik sorunlara yine gödel teoremi çerçevesinde açıklık getirmektedir. tanrının vahşet yaratma ve/veya rahatlıkla bağışlama özgürlüğünü izleyiciye çok rahat bir şekilde verebilmektedir. izleyici hoşuna gitmediği durumlarda filmi ve filmdeki oyuncuları sinemadan çıkmak ve/veya kanalı değiştirmek suretiyle yoketme/cezalandırma özgürlüğüne sahiptir. aynı şekilde oyuncular da birer "oyuncu" olmaları nedeniyle filmdeki karakterleri yoketme özgürlüğüne sahiptirler. şayet oyuncuların kameraya dönüşleri, kameraya konuşmaları onları bir üstgerçekliğin öğeleri haline getirir. yönetmen ve oyuncular sahnede ve/veya televizyonda izleyici için bir altgerçekliğin öğeleridirler. yönetmen ve oyuncular filmdeki karakterlerin tanrısıdırlar, onlar adına karar verirler ve izleyiciler yönetmenin ve oyuncuların tanrısı haline gelirler. oyuncu ve yönetmenin kurbanları oradaki ailedir, seyircinin kurbanları oyuncular ve yönetmendir. işin ilginç yanı esas tanrı olan izleyicilerin, yönetmen ve oyunculara kızıp onları çok rahat bir şekilde "öldürmesi" ve bundan bir dakika bile gocunmamalarıdır. haneke' nin akıllıca bir oyunudur funny games, sadece o an için ne yaptığını sorgulayanlar algılayabilir, şayet film izlemek bile bir sorumluluk ister ve tanrının altgerçeklikler üzerindeki sorumluluklarını sorgulatan bir eylem biçimidir.
1997 yapımı zımba gibi bir michael haneke.
öykü: 2 psikopatın burjuva bir aileyi rehin alarak kendi zevkleri için onlara sadist oyunlar oynatması
tema: burjuva ailesinin onulmaz güvensizlik hissiyatı
üslup: haneke, seyirciyi şok etmek için sert kontrastlara başvurur. opera çalarken birden metal bir şarkı bangır bangır kulak zarlarınızı titretir. aşırı şiddet yüklü bir film olmasına rağmen seyirci şiddetin gösterilmesinden rahatsızlık duymaktan ziyade kaçınılmaz varlığından dolayı vicdan azabı çeker ve kendini güvensiz hisseder. bu şiddetin bir parçası olup olmadığını sorguladığı zaman, vicdan azabı katmerlenir.
referans film: straw dogs sam peckinpah
yeniden çekilmiş haliyle if de izlenebilir..
haneke çılgınlığı 2008 yılındada devam edicek.
fanny games bahar aylarında ülkemizde gösterime girecek heyecanla bekliyorum.
Chabrol'un "La Ceremonie" filminden izler taşıyan,Haneke'nin en sert "burjuva" eleştirisi olarak tabir edebileceğimiz filmi.
süper bir film.
Yapılmıs Tüm drama,istismar filmlerinin üzerinden silindir gibi geçen,olağanüstü rahatsız edici dikkatle izlenmesi gereken bir başyapıt..
hanekeden yine bir burjuva eleştirisi .arno fisherın çeşitli sahnelerde dönüp seyirciyle konuşması ve aslında bu oyunun kurallarını siz koydunuz ben sadece oynuyorum msj ile şiddeti stilize eden günümüz aksiyon gerilim ve hatta noir filmlerine inceden göndermeleri çocuklarının cesedine karşı alabildiğine soğuk kanlı davranan ebeveynleri ve sakin katilleriyle hazmı zor bir film.
şiddeti görmemennde rahatsz edici olabilceğni ispatlayn zor bi film.. sinir bozmayı kendine ilke edinmş haneke'ninde en ii filmdr
rahatsiz eder insani
rahatsiz bir filmdir
ve guzeldir
yemek yersen artık yas tutmuyorsundur ..
(0 puan) |
