herkes bana bakıp gülümsüyordu. önce noolduğunu anlayamadım fakat gülüşmelerin akabinde bacaklarımda hissettiğim soğuk hava ve götümdeki titreme irkilerek farkındalığa ulaşmama sebep oldu. pantolonumu giymemiştim. koştum koştum.. rüzgarı karşıma almıştım. ben koştukça onlar sallanıyordu. büzüşen o değil ruhumdu sanki. kalıbalığa aldırmadan koştum, koştum...
aklıma geldiği an derin bi nefesle: Hassiktrrrrrrrr!!! ardından ewe ulaşana kadar attığım her adımda ayrı bi küfür...
200 ün altına inen ilk kişi ben miyim yanii ?
seyrettiğiniz amerikan filmlerindeki kadın triplerini buraya aklıma geldi diye zokalamayın. Yemiyorum!
unuttuğum hiç bişe için geri dönmem,prensip meselesi
en döndüreni: nüfus cüzdanıdır.
cüzdanı akbili unuturum otobüse kaçak binerim :) akşamına kızla buluşucam ondan bundan borç alırım ahaha hayata bak :)
kendime en içten sövdüğüm zamanlar.. ya telefon ya cüzdan
hemen dönerim nasılsa bmw araba var altta (hehe yok aq yok küfrede ede geri dönerim)
..amınakoyayım
helede evine dimdik bir yokuş çıkılarak ulaşılıyorsa, ve yağmur yağıyorsa ve deli gibi rüzgar varsa ve gözlük takıyorsan.. =/
hay ...
genelde bu unuttuğum şey cep telefonum oluyor ve koşar adımlarla eve dönüyorum.çok itici bir durum.
sonra geri dönüp tek ayakkabıyı çıkarıp zıplayarak unuttugun seyi alıp geri hiç bişey olmamış gibi binadan cıkıp mahalleliye dejavu yaşatmak
sen yine erken hatırlıyorsun aq.
telefonu bırakınca dönmüyorum
insan kendini daha bi özgür hisediyor ve sorumsuz
düşünerek çıkarım o üçlüyü unutmam hiç anahtr telefon cüzdan gerisi önmsiz :)
Genelde yaptıgım hareketlerden başlıcası:)
bn bişimi untmm hç..
sahi uzun zaman oldu aceleyle biyerlere gitmeyeli