sosyomat.com

gittin hakkında

~2 ahkam var.

biliyorum. ne konuşacak nede paylaşak birşeyimiz kalmadığını düşünüyosun..yinede yüreğimin yettiği yere kadar sana sesleniyorum..seninle konuşuyorum.
sana kırgınlığımı düşünmemeye çalışıp sevgine sığınıyorum.. cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda... bir ihtimal gelişine sığındığımı farkettiysemde, engel olamadım gurursuz ama umutlu hasretine..içimi hoş tutmak istiyorum..imkansz olan her rüyaya inanasım geliyor.
çalmayan telefona elim gidiyor. sana halen bende olduğunu ısrarla yazmaya çalışıyorum. bende olan seni hiç kırmadım değiştirmedim ve krudum desemde...sendeki benin nasıl olduğunu, gülüp gülmediğini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum..
içimdeki güzelliğe inanıp inanmamanı artık umursamıyorum...üşüyorum ve bu üşüme yanlızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı.
tutunabileceğim hiç bir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım anılarım dışında (keşke senin içinde böyle olduğunu bilebilsem). ısınabilmek için onlara sarılıyorum..anlamsız ve cevapsız sorular hınzırca sırıtıyor..ben görmemeye çalışıyorum.
düşler uzak gibi görünüyordu ama yakındı, belkide görmeyi istemek gerekiyordu...
gözlerini aç desem kapatacaksın ama kapatma aç gözlerini...
kitaplar okuyorum..sayfalarca yazıyorum..gözlerimi gelişine verdim. gözlerimdeki hüzün bile özledi seni..düşüncelerim gururlu ama hayallerim ve sana olan o büyük aşk değil..gelsen kendimi unutup sana koşacağım..sen susturacaksın içimdeki isyanı, sevinçten ağlıcam bu defa...mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi sana dokunacağım, sarılacağım..
eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi sensizliğin ardından çalan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş gibi geliyor..sevdiğimiz ne çok şarkı varmış. birlikte söylediğimiz..her şarkıda sen varsın..her yerde..her gördüğüm insanda..denizde, gecede, uykumda...nasıl beceriyosun her yerde olmayı..bu marifetse eğer neden benim yanımda değilsinki.. :(
gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve ben yine yenik düşüyorum sana.. gittin..belkide hiç gelmemiştin ben o zamanlar geldiğini sandım. ayak uyduramadım yorgunluğuna..
dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım. kimi zaman bi çocuk oldum gülüşlerinde şımaran kimi zaman bir kız dokunuşlarında kendini bulan..ama en çok korkuların oldum..inanamadığın, yenemediğin, üzerinden atamadığın korkuların...ağlayamadığın, bağıramadığın, yada sustuğun isyanın...
yüreğindeki kişi ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak bir anı oldum..haketmediklerinin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak isterken belkide hiçbirşeyin oldum..söylesene ben gerçekten senin neyin oldum..
sesin hep uzaklara çağırıyordu, ben üstüme alındım sana geldim..bilseydim bana ait olmayan birşeyi sahiplenirmiydim:(
kalbime söyleyemiyorum gittiğini..ona umut etmeyi öğretiyorumm..geleceksin ve geldiğinde.... diye başlayan cümleler kuruyorum..
onunda daha fazla acı çekmesini istemiyorum.. seni halen benimle biliyor ve seviyor..
suskunluğun en büyük silahındı. suskunluğunla vurdun beni..asıl acı olan ne biliyomusun, canımı acıtan... (neyse)..ama kimseye yakışmıyor..
şu an beni unutan sen olsanda ben senin üstüne giydirmedim bu duyguyu..unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor..
görüyorsun işte, aşkına ve sana ihanet etmiyorum..ben ki kırgınlığım başka şeylere..sen üstüne alınma..
sen hoşçakal dediğinde yağmur yağıyordu..aşkın canı sıkıldı seni aldı..

S H E   29 Mayıs 2007 19:49        (0 puan)  |    
rapor et