1. sosyomat hesabınızla giriş yapın.
  2. üye ol
  3. parolamı unuttum
  4. giriş

goya beni tanımlar diyenler

toplam 23 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.

goya hakkında goya

~11 ahkam var.

    rresimlerine ne zaman baksam, içimde yaşayan varolan bir şeyin bu denli açığa çıkmasından irkiliyorum. içimizdeki karanlığın ressamı

    HannaHanna   23 Mart 2009 10:56   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    canım kedim..

    rakunzell rakkadar   02 Mart 2009 14:25   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    aklın uykusu canavarlar yaratır

    panteonun   03 Mayıs 2008 11:02   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    Karanlığın en büyük çizeri.

    nası ki ise, da olarak anılabilir. İkisi birlikte okunursa, 'un ruhu şad olur.

    salamander   05 Mayıs 2007 09:18   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    goya ve saudek ayarında dehaların bir handikapı da çarpıcılıklarıdır: eserleri çarpıcı oldukları ölçüde büyülemiştir göreni ve arkasında yatan anlamları/çağrışımları/açılımları bu çarpıcılığın duvarını aşamayan gerçekten kavrayamaz.

    tabii bir yandan da ne mutlu bu eserlerin görselliğinde yitip gidene, orası ayrı...

    Pambuk   04 Mayıs 2007 00:05   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    salamander   14 Mart 2007 04:18   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    carlos saura'nın goyayı gormemmizi onunla yaşıyomuş hissediyomuş gibi hissettiren filmini tavsiye ederim..

    nitoe   23 Ocak 2007 19:48   aferim     (1 puan)  |   Yk 

    "The mouth plays a role in Goya's art more prominent than in that of any other major artist. Mouths leer, grin, gape, gasp, moan, shriek, belch. A hanged man's mouth lies open and a woman reaches up to filch his teeth. Grown men stick fingers in their mouths like sucking infants. Mouths vomit, the sick gushing out of them, and a great furry beast sicks up a pile of human bodies. Mouths guzzle: they guzzle avidly, ferociously, living flesh as well as dead. Saturn grips one of his children in his fists and with his mouth tears him limb from limb.

    "In Rubens's version (which Goya would have seen in Madrid), Saturn bends his head over the body, sinks his teeth in the flesh and sucks the spurting blood of his kicking, screaming child. Goya's version shows a bleeding remnant of a body, one of its stumps entering the hoary giant's gaping mouth. Goya's painting of an episode from the sixteenth-century novel El Lazarillo de Tormes is its comic counterpart. The blind old man, wanting to smell out whether his supper has been eaten by the youth Lazarillo, 'forced open my mouth with his hand, and thrust in his nose, which was long and thin, and at the same time had grown another few inches with rage'. 'Those who reach eighty,' reads one of the Caprices commentaries, 'suck little children; those under eighteen suck grown ups. It seems that man is born and lives to have the substance sucked out of him.'

    "And mouths are focal points in many scenes other than those actually depicting oral aggression or symbolising oral sexuality. For Goya, to a degree unknown in any European artist before him, habitually relies on the mouth to convey the passion possessing a figure. With other artists facial expression is conveyed by the face as a whole, and by the eyes to more or less the same degree as the mouth. With Goya the mouth dominates the face - and not only the face but the whole body. For, after all, in general painters and sculptors of figure-subjects do not depend primarily on facial expressions to convey the passions animating their actors. Their actors, like actors on a stage who know that their facial expressions are hardly visible beyond the front rows of the stalls, must convey their passions through the gestures of their whole bodies. Goya, however, tends to restrict the body's expressive role."

    About Modern Art, David Sylvester

    Pambuk   04 Ekim 2006 16:17   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    ...goya ölmedi, kabuslarımda yaşıyor.

    Pambuk   01 Ekim 2006 19:03   aferim     (1 puan)  |   Yk 

    ergenliğimizde de los caprichos tanıştık, usun uykusu canavarlar yaratır bi de zıçarken kitap okuyan adam vardı aman yarabbi.
    carlos saura beyefendi' nin goya filmini de anmak lazım, o ne muhteşem renklerdir, ne muhteşem oyunculuktur. saura' nın öteki filmlerindeki gibi duygulara gereğinden fazla epik tatlar yüklenmiş olsa da, gelmiş geçmiş en güzel film müziklerinden birine sahip hak ettiği değeri carlos saura filmleri arasında bile görmemiş bir başyapıttır...

    Pambuk   01 Ekim 2006 19:02   aferim     (0 puan)  |   Yk 

    çocukluğumun daha okuma yazma bilmediğim arkaik çağlarından gelen korkunç imgelerin iki nedeni var: bruegel ve goya.
    bruegel' in kör dilenci kadın çalışması her gördüğümde altıma sıçmama neden olduğundan daha baskın olsa da, goya' nın satürn tablosu ve uzun saçlı devin ağzıyla kopardığı koldan geriye kalan kanlar sanki daha mistik bir deneyimdi. bunun sebebini aradan 20 sene geçtikten sonra anca keşfedebildim: evde brugel' inkilerin aksine hiç goya tablosu yoktu. abimle goya' lara kütüphanede bizi iştahla bakleyen kitaptan bakardık. çok iyi hatırlıyorum, kitabın her sayfasını teker teker incelerdik, korkunç sahneleri ertelemek istermişçesine saray ressamı ayarında yaptığı kadın portrelerine dalardık. ama en sonunda sanki kitabı okuyup okumamak bizim elimizde değilmiş gibi, satürn' ün delirmiş gözleriyle karşı karşıya gelirdik, colossus' un meydan okuyan poposuyla...
    pastoral senfoni' nin fon müziğini oluşturduğu "cak and dı biinstook"ta bile çocukları yiyen dev, colossustu artık.

    Pambuk   01 Ekim 2006 04:27   aferim     (1 puan)  |   Yk 

ahkam girebilmek için, üye olmalı veya giriş yapmalısınız.
 
etiketler; üzerimize yapıştırabildiğimiz, bizi tanımlayan ve/ya ilgili olduğumuz konuları gösteren terimlerdir.

bu etiket ile görülen ilk kişi(?) :Pambuk

Etiket-radyoaktif-ghost bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz.