kıyafette muhteşem rahat, her şeyle uyum sağlayan ve güzel gösteren renk. ne siyah kadar sert, ne kahverengi kadar boğucu. gri-yeşil, gri-pembe favori çiftlerim. :)
Griymiş meğerse benim rengim. Nasıl oldu da bilemedim. Ne siyah, ne de beyaz. Tam ortası, ama dengesizce bir gri bazen. Kâh neşeli, kâh hüzünlü yani.
Biraz mazi genelde benim grim. Eskiye duyduğum hasretten ve acıdan belki. Ve de yaşlılık biraz da. Mutsuzluktan gelen, zamanında taşıdığım ağır yükten gelen yorgunluğumun yaşlılığı. Çocukluk aslında benim grim. Doya doya yaşayamadığım çocukluğumun anısına griyim ben. İçimde sakladığım onca heyecanın, onca hayal kırıklığının grisi benimki.
Parlak bir gri zaman zaman. Bu zaman; hani gerçekten mutlu olduğum zaman. Rengârenk bazen benim grim. Hani çok coşkulu olduğum zaman. Ya da yalnızlığın grisi bu. Zifiri değil de loş bir karanlığın rengi adeta. Asabiyetimin de grisi olabilir belki bu, emin değilim. Patlamamak için tuttuğum zamanlar var ya kendimi; işte o zaman. Gururumun da grisi hem. Taviz vermediğim anlar olur ya; suratsız ve dik. O zaman.
Griymiş meğerse benim rengim. Griyim işte ben. Renksizim aslında, ama rengârengim bir yandan da. Ne bileyim... Kayboldum da, resmimi gazetelere bastılar belki. Belki ondandır bu griliğim. Griyim işte ben. Ne bileyim...
"Ç.İldeniz "
(3 puan) |
