1. sosyomat hesabınızla giriş yapın.
  2. üye ol
  3. parolamı unuttum
  4. giriş

ilk beş dakika ve bir ömür ile ilgiliyim diyenler

toplam 68 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.


ilk beş dakika ve bir ömür hakkında ilk beş dakika ve bir ömür

~26 ahkam var. 1 2 önceki sayfa »

ahkam girebilmek için, üye olmalı veya giriş yapmalısınız.

    ""bir güney doğu gazisi diyor ki;""
    "benim en çok zoruma giden ne biliyormusunuz? her gittiğim yerde, her konuştuğum insanın bana parayı sorması. herkes, ne kadar maaş alıyosun, ne kadar para veriyorlar, ne kadar para aldın diyorlar. biz oraya para için gitmedik ki. bana dünya para verseler git bu işi yap deseler gitmem ama biz oraya bayrak için vatan için gittik; para için değil.

    the87   26 Temmuz 2007 12:13   aferim     (2 puan)  |   Yk 

    1 ölürüz,

    1000 geliriz,

    bendimize sığmaz,

    taşarız...

    Arkadaşlar Uykulardan Uyansınlar!

    Big K   26 Haziran 2007 18:30   aferim     (1 puan)  |   Yk 

    Geçen akşam saat 19:00 sıralarında murat ÖZYALÇIN binbaşımızın evine haber vermeye giden grubun içindeydim.Kendisi deli murat olarak tanınan gerçekten delikanlı ve yürekli olarak bilinen bir komutanımızdı.Ezgiye haberi verebildik ama diğer çocuklara bir şey söyleyemedik.
    Murat Binbaşım kışlalara sığmayan bir insandı.

    EFE AKINCI   17 Haziran 2007 22:51   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    gittigi partide elbisesi sönük kaldı diye aglıyan o göz yaşlarınıda anlamazlar o acıyıda ama o gururuda yaşıyamazlar
    tek istedigim biraz saygı
    insan hakları iyi hoş güzelde o bildirileri yayınlayanlarla silah satanlar mayın verenler aynı kişiler! bunu ne zaman görücek insanım

    genie   16 Haziran 2007 17:59   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    yağmur,kar, tipi durmaksızın iner siperine
    hiçbir ahval engel değil
    'in askerine
    ne ister,ne korkar hayatından
    siper olur korur onu göğsündeki
    sineye değse mermi ,mayınla kopsa el, ayak

    yerin altında yatan tüm şehitler kefensiz
    attığın kahpe kurşun,
    ölüm gelir yedi kat gökten, şehide açılır yer

    şuheda naşı musallada, bayrakla yatar...

    haince vurulup sırtından uzanmış yatıyor
    vatan uğruna,
    ey, vatan için şehit olmuş
    kahraman asker!...

    kutsal kanın yüceltiyor, ebedi türk ilini
    çanakkale yiğitleri de sizin kadar şanlı idi...
    sana dar gelecek makberi kimse kazamaz
    türk'ü gömelim tarihe dese de, sığdıramaz
    uyan türk oğlu türk, nedir üstündeki kasvet?
    tarih seninle başlar, ıspatı onaltı devlet
    bilmez avrupa, vahşi batı daha
    senin ecdanın eseridir beşer-i medeniyet
    asırladır senin bu toprak
    altı dolu şahadet
    sen ulussun,


    kınalı şehidim, vatanında mekanında cennet
    ey şehid oğlu, şehid
    ne mutlu sana adın,
    sana en büyük miras

    genie   13 Haziran 2007 21:51   aferim     (4 puan)  |   Yk 

    Bazıları için küçücük gelen bu vatan uğruna yapılan mücadelede belkide onlarca yüzlerce şehit verdiğimiz bir andır.

    O yaşamla ölüm arasındaki farksız olabilir.

    Bir mermi yedikten veya bir mayına bastıktan sonra gözlerine perde inmiş , açtığında mavi gökyüzü karanlıklaşmış gören askere sorun o

    Bana inanın belkide onlardan daha iyi anlatabilecek canlı yoktur bu evrende.

    Ben burda birşeyler yazarken uğruna belkide daha önce keşfedilmemiş bir yerde tek başına sesini duymasın diye sessizce nefes alan askere sorun o

    bazılarının küçümsediği bu vatan uğruna oğullarını veren bir akıttığı dır belkide...

    Böyle bir yazı yazdığı için adlı arkadaşımıza .

    Zaman ayırıp okuyanlara da.

    Truth   13 Haziran 2007 19:07   aferim     (4 puan)  |   Yk 

    dün bir arkadaşımın kafesine uğradım ve orada son şehitlerimizden biriyle omuz omuza askerlik yapmış biriyle tanıştım. kendisi de yeni terhis olmuş. komutanlarından (tanıştığım kişi öyle dedi; rütbesi umurumda değil, o da askerdi) bahsetti bana mayına kurban giden. askerine ceza vermek yerine ona küsen bir komutan düşünebiliyor musunuz? kızamıyor, küsüyor. ve bu insan kahpece bir saldırıda yaşamını kaybediyor. bu ve bunun gibi yüzlerce . önemli olan bu sanırım. insanlar ölüyor! hiç uğruna kayıplar veriyoruz ve adını politika koyuyoruz.
    kayıpların evlerinde sönen ışığı ise sözde lerle aydınlatmaya çalışacak mı dersiniz hala Türk Milleti?
    bunu bırakın görmeyi, düşünmek bile istemiyorum!
    Evet en kutsal mertebe şehitlik ama her gün toprağa insan gömmeyi kutsal sayan yı lanetliyorum!!

    ve , duyarlılığın için bir kez daha teşekkür ediyorum.

    sarhoskelebek   13 Haziran 2007 18:43   aferim     (2 puan)  |   Yk 

    bir kez daha gerçekleri hatırlatmışsın ve yaşatmışsın..ve..biz senin neden bunları yaptığını biliyoruz genie..gerisini boşver...saol...bütün yazdıkların ve birilerine bişeyleri anlattığın için...

    YARASA83   13 Haziran 2007 12:11   aferim     (2 puan)  |   Yk 

    Çok güzel bi yazı gerçekten.

    Ben gerçekten televizyonda ana haber bültenini izlediğim zaman ağlıyorum arkadaşlar bu kadar kötü iç gıcıklayan görüntüler görmemiştim.Artık haber izlemiyorum çünkü her dakika sinirlerim bozuk yüzüm asık dolaşıyorum.Savaşın olmasını ben başta istemiyorum ama bu PKK denen şerefsiz insanlar adam gibi savaşmıyolarki bütün hileler bunlarda hala şerefsizce mayın döşeyip askerlerimizin canlarını alıyolar.Türkiyenin içi dışı kan ağlıyo,eminim sizde ben gibi televizyonlarda ağlıyor,iç çekiyosunuzdur.Arkadaşlar gerçekten ağlamak iç çekmek fayda etmiyo.herkesin toplanıp eylemler,protestolar,yürüyüşler yapıp insaları bilinçlendirmesi gerekiyor.Zeka özürlü başbakanımız şehitler üstünden siyaset olmaz diyo peki kendileri yıllardır din üstünden siyaset yaptığının farkında değil mi? Bu gidişe nasıl son verilecek ben bilmiyorum.Hala çok korkuyor ve üzülüyorum ama, üzülmek gerçekten fayda etmiyor ne yazıkki...

    ceyFunny   13 Haziran 2007 02:28   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    sanmayın pkk yla başa çıkamıyoruz.o kadar çok temizlenen oluyor ki.türk ordusunun ölen pkklı sayısını gizlemekteki amacı pkkyı daha da canlandırmamak.direnişlerini arttırmamak.şehit ailelerinin başı sağolsun.
    TTK!

    Jezanore   13 Haziran 2007 01:56   aferim     (2 puan)  |   Yk 

    Dilde, elde tüy bitti.. Yürüdük, bağırdık, yazdık, okuduk, okutturduk... Gösterdik, anlattık, dinlettik.. Ama hala haberleri izleyemiyorum ben, hala gazeteleri okuyamıyorum.. Onlar okuyorlar.. Onlar hala koltuk sevdasındalar.. Onlar hala AB'nin kapısındalar.. Helal olsun onlara!..

    @genie, bu ilk ya da son değil yazılan,söylenen,okunan,anlatılan.. Maalesef.. "Özür dilerim asker!.." en güzeli bu sanırım.. Denebilecek tek şey bu...

    "VARLIĞIM TÜRK VARLIĞINA ARMAĞAN OLSUN..."

    Chaotic Pessimist   12 Haziran 2007 20:00   aferim     (2 puan)  |   Yk 

    kötü zamanlar geliyor, hemde çok kötü...

    arkadaşlar uykulardan uyansınlar!!!

    Big K   12 Haziran 2007 17:22   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    uzun zamandan beri okurken ağlamamıştım. gerçek dünyanın gerçeklerine perde çektik laylaylom yaşıyoruz işte. nasıl olur bilmiyorum ama çoktan geldi...

    armes   12 Haziran 2007 15:27   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    Beş ayda beşi subay tam 50 şehit verdik.Bunun yanında sivil kayıplar da var.O şerefsiz itler yine azdılar.
    Türkiye Cumhuriyeti bölünmez bir bütündür!

    Yeager   12 Haziran 2007 12:55   aferim     (6 puan)  |   Yk 

    OĞLUNU BEKLEYEN ANNE..

    Bazılarının kulakları sürekli telefonda, telefonun çaldığı saate göre kalplerinde bir acı belirmeye başlıyor. Bu acı belki de gelen bir ölüm haberi oluyor. Gencecik bir bedenin beklendiği eve canlı bedeni yerine tabutu geliyor. Bir ateş düşüyor ki anlaşılmaz. Oğluna beğendiği gelin kızın, bembeyaz gelinlik içinde hayal eden anne, oğlunun bembeyaz kefeni ile karşılaşınca, o zaman anlıyor ki bu dünyanın bugün konuştukları onun için hiç önemli değil. O biliyor ki oğlu yanında olsaydı, bugün dünyanın tartıştığı olaylar onun için önemli olacaktı. Ona can lazımdı; ama o can gidiyordu.

    Haberler her seyrildiğinde, içlerde bir korku var. Acaba nerde hele bir de Oğlunun olduğu yerde ise annenin kalp atışları birden artıveriyor, kulağı telefonda ya da hemen telefona sarılıyor, oğlunun asker olduğu birliği arıyor.

    Oğulları 15 ay askerlik yapıyor, onlar ise her günü bir yıl gibi yaşıyorlar, hep o korku var. Acaba acaba soruları içinde kavruluyor yürekler. O zaman işte ne politikanın ne de Kuzey Irak’a girmenin bir anlamı kalıyor ne de mecliste verilecek oyun.

    O anneler mal canın yongasıdır hayat felsefesi ile yaşadıkları için önce cana bakıyorlar. Onlara can verecek olanlara, ama ne bir can veren var ne de teselli eden. Her gün haberlerde verilen şehit haberleri bizim için yazık, tüh diye geçiştirilip 2 gün sonra unutulurken, bunları yıllardır unutamayan anneler, babalar acı içinde kavruluyor. Umutlarının yitişini seyrediyorlar. Her şey birden anlamsız geliyor, hayata küsülüyor.

    20 yıl emek verdikleri, içlerinde sevgisini taşıdıkları oğulları bir kurşun ile yok olup giderken, onlar bunun ne anlama geldiğini bir türlü anlamıyorlar. Sonu aynı olan insanların, hırsları uğruna göz kırpmadan kıydıkları çocuklarının neden öldüğünü anlamıyorlar, anlayamıyorlar. Çünkü onlar sevgi yoğurdukları bedenlerine zorla lanet aşılayan insanların amacından çok uzaktalar. Onlar sadece her akşam aynı sofrada beraber oturdukları çocuklarının, bir gün gelip de eve dönmesini bekliyorlar. Plazalarda oturmaktan çok onlar için bir can önemli.

    İşin acı tarafı da bu insanlar bile ölümü sevmeye alıştırılıyor. Bir ölü haber geldiğinde Allaha şükür bizim ki değilmiş diyebiliyorlar; bu insanlar ölüme şükretmeyi öğreniyorlar. Ölüme şükretmeye başladıkları nokta ise sevgilerinin bencilliği ortaya çıkıyor, ama onlar aslında paylaşmaktan yanalar.

    Acınızı paylaşıyoruz diyenlerin sözleri, kulaklarına girmeden çıkıyor, çünkü bu öyle bir acı ki yaşamayan anlamıyor, tüm sözler havada kalıyor.

    “Çanakkale içinde vurdular beni

    Ölmeden Mezara koydular beni

    İşte bu annelerin durumu da bu ölmeden mezarı yaşıyorlar, acıyı içlerine çekiyorlar. Boş vaatlerin peşinde sürüklenmek istemiyorlar, onlar için mal hala canın yongası, ama ortada can yok. O zaman tek servetleri her gün döktükleri gözyaşları ve bu gözyaşlarından çocukların mezarında yeşeren çiçekler

    angelbabyes   12 Haziran 2007 07:18   aferim     (4 puan)  |   Yk 


    bazı arkadaşlara özellikle bu etiketi yapıştırdım onlar zaten bu yaşanılan şeyleri ve degerini biliyolar sadece bu deger bilen insanların başkalarına da bu degerleri aktarmasını istiyorum
    o haberlerde cıkan

    haberinin ne oldugunu anlasınlar.
    peki ben bunu niye yapıyorum niye insanlara yapıştırıyorum icin olabilir mi (listemdeki herkesi sildim sadece bir kişi var listemde) yoksa icin mi (ucak bileti alcam ya) belkide icindir (siyasete giriyorum haberiniz yok )
    sanırım niye yaptıgımı sizin zihniyetinize acıklıyamam bi deniyim ve
    (anlıyana)

    genie   12 Haziran 2007 02:54   aferim     (6 puan)  |   Yk 

    eline sağlık genie kardeşim. maalesef duyarsız yaratıklarla dolu bir dünyada yaşıyoruz. onların da canı sağolsun...

    sinplayer   11 Haziran 2007 23:57   aferim     (3 puan)  |   Yk 

    bu yazıyıdaki adamın fedakarlığını anlamayanlar için:

    aslizdebrouche   11 Haziran 2007 21:12   aferim     (4 puan)  |   Yk 

ahkam girebilmek için, üye olmalı veya giriş yapmalısınız.
 
etiketler; üzerimize yapıştırabildiğimiz, bizi tanımlayan ve/ya ilgili olduğumuz konuları gösteren terimlerdir.

bu etiket ile görülen ilk kişi(?) :cezayir bamyasi

Etiket-radyoaktif-ghost bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz.