özellikle 1 haziran'daki konserden sonra aklıma hep şu gelecek:
land of the dead'de havai fişekleri izleyen zombiler.
internpol konserine akın eden güruhun arasında şöyle bir dolaştım ve "napıyorum ben burada?!" nidasında, sıradan bir partiye gelen ve yakalayamadıkları müziğin ruhuna mal gibi bakan onlarca insan gördüm. kimsenin grupla alakası yoktu zaten. arkadaşlarıyla gelenler muhabbet etmeyi daha çok tercih ediyordu. ben ise ısmarlama biletin hakkını vermek için en azından zevk alıyormuş gibi yapayım dedim; ne tutacak ritm ne de farklı bir melodi vardı. tek kelimeyle berbat. osursam daha eğlenceli ses çıkartırım.
neredeyse tüm parçaları aynı gam ve ritmlere dayalı fena halde şişirilmiş grup. yazık. hayır, yani adamların zaten müthiş bir iddiasının da olduğunu zaten düşünmüyorum. kendi hallerinde takılıyorlar. fakat niyeyse insanlar çok abartılı karşıladılar.
çok çok çok güzel
Neredeyse bütün indie rocker grupların tek ortak noktası Joy Division.
Ne haksız mıyım ?
obstacle 2 seviyorum bi sorun var mı bunda?
rest my chemisrtry
take you on a cruise
PDA
Slow Hands adlı parçaları Josh Hartnet'lı Emporio Armani reklamlarında kullanılmaktadır
Uşakta iyi vakitler geçirdiğim internet cafe :P
The New! der, çekilirim...
(Son dakikadaki gitar için ölünebilir.)
editors ile interpol birbirine benzemiyo dinliyiciler benziyo
amerika'dan çıkan en iyi post-punk grubu paul blanksin sözleri acıtır insanı
Müzikleri başka dünyalara aitmiş gibi gelen topluluk.
benim konuyla bir ilgim yok
ve tabiki Interpol.
İlk dinlendiğinde sevilmeyen(zira bende böyle olmuştu) ama sonradan her bilgisayarı açtığımda direk Interpol açacak kadar sevilebilen bir grup. Biraz incelikli dinlemek gerekirmiş, o arkadaki bas gitar melodileri muhteşem. En çok dikkat edilmesi gereken birşey varsa o da bas lardır bence, Interpol'de. Şarkı sözleri ise ayrı bir güzellik.
isim, Paul Banks'in, kendisiyle lise yılları boyunca ''paul paul interpol'' diye dalga geçen bir arkadaşı sayesinde bulunmuştur.
stella was a diver and she was always down, pda, klibinde floria sigismondi'nin hem yönetmenlik hem oyunculuk yaptığı obstacle 1, evil gibi harika şarkıları olan NYC çıkışlı bir gruptur.
No I in Threesome, the scale, pioneer to the falls
mmmhh... çoook güzel
scale dinlerken herşeyi yaptırabilirler bana.
tüm albümleri olmasına karşın ayıla bayıla dinlediğim bir grup değildir. Ama Pioneer to the Falls gibi parçalar yaparlarsa onlara olan saygım daha bir artacaktır bu kesin.
untitled isimli bi şarkıları var süpper
ama genelde hit şarkılar diilde sağlam ve çok güzel albümler yapıyolar
underrated bi grup
say hello say hello to the angels =)
yeni albüm "our love to admire" ilginç ve harika bir kapak ve iç tasarıma sahip.
(0 puan) |
