Dünyaya karşı dipsiz bi öç alma duygusuyla doluydu.İnsanın içini yoksullaştıran isli,yağlı duygularla beslenip;öfkelenmeye,nefrete,hasede,kıskançlığadoyamıyordu.Bütün kötü ve karanlık duyguların oburu olan kalbinde hiçbir aydınlığa yer yoktu.Ruhu kayıptı.Kendi ruhunun yaralarını sarmaya yaramayan bilgiyi başkalarının ruhlarını yaralamakta kullanıyordu...