üniversite hayatımı hep daha farklı hayal etmiştim we gerçekleşeceğinede emindim bu hayallerin..ta ki ilk ıspartaya geldiğimde kıçımın donup bi markete konyak almaya gittiğimde aldığım tepkiyi görünce bütün hayatım kararmıştı...
Ben : merhaba.Konyak alabilirmiyim?
Marketçi : (şaşkın we kınayan bakışlar atarak 3 saniye beni süzdükten sonra,sinirli bi şekilde) Biz içki satmıoz,onu karşıdaki kafir satıo....
ilk geldiim günde 15 dk da merkezi gezip bitirdiğim ve soora büyük hayal kırıklığına uğradığım şehir... şehirden öğrenci ve askeri çıkardığımızda geriye hiç bişi kalmıyo ... çünkü şehrin geçim kaynağı %90 belki daa fazla öğrenci ve askerden... bi de öğrenci ye ev vermeme muhabbeti var hala anlamış diilim. öğrenciden para kazanıyolar ve yine öğrenciye zorluk çıkartıyorlar bunlara gerek yok mayk diyesi gelio insanın... çok mal bir şehir , insanları daa mal ama tabiiki hepsi değil içlerinden ii olanların hakkını yememek gerekio ama istisnalar kaideyi bozmuyo