çarşafı da gerdik mii , tamamdır .
hadi anne bana çay içmeye gel .d
tek kişilikti ve kapısı yoktu :(
yanlız yaşamak için ideal bi ev oluodu ama başka kimse sığmıodu
valla, nedense öyle bir özerklik isteğimiz vardı, yastıktan ev yapıp içinde ekmek arası peynir yemeyi severdim, bunu yapan sadece ben olmadığıma sevindim :) yalnız bu gelişim psikologlarının incelemesi gereken bir konu, davranışımın kökenlerini merak ediyorum:)
burası benim evimmiş
- nihat sürttürme o yastığa
+ anne yastık değil bu duvar
- duvarı delcen nihat yavaş
+ anne saçmalama yastık bu
- :/
fjksdjfls
sandalyeleri ters çevirip çatı fln yapardk abim yardm edrdi bn üstmüze duvar örerdim yatk örtüsünden snra içine girer mal mal oturup sıkılınca çıkardk
ama binbir emekle yaptğmz evi annem bağırana kadr da bozamazdk yüreemiz el vermezdi .D
devlet içinde devlet
ev içinde ev
cık cık cık...
ıııhh olmaz...
L koltuk vardı biz de, dikine ters cevirirdim onu ben. sokak lambası konsepti.
ikea'nın 1993 seneli kapagına bakın.
yaşlanmanın sinyallerini veriyorsunuz,geçmişe özlem duymaya başladığınıza göre
hatta evcilik bile oynadık allah affetsin
evdeki yastıklar yetmeyince babanneme inip onunkileride alırdım sonra bi azar işitirdim :)) cok keyif alırdım...
pipetle de alt yapı şey etseydiniz belki şu an çarpık kentleşmezdik ama kısmet tabii gelecek nesillere
sonra anne gelir ve evlaaadımmm koyma şu yastıkları yereee diye bağırmaya başlar
belediye ekipleride anne oluyor
meğersem burası benim evimmiş
...çocukluk olaymış keşke
birde masanın altında yaptığımız evler vardı masanın bacaklarına
ipler bağlardık duvar niyetine
ne güzzeldi yea :/ şimdikilerin resmen çadırları var. onlar mı şanslı biz mi bilemedim
(0 puan) |
