aq zaten panik var... 3 ayı kısaltırılm allah bilir :S
önce doktorları döverdim,sonrada birkaç kişiyi öldürürdüm
genelde kanser hastaları kitap yazar öğrenince hastalıklarını
o zaman şöyle bir soru da sormak lazım ;
3 aydan az ömrünüz kalmış ve bunu bütün sevdikleriniz biliyor size hiç çaktırmıyolar .
acaba , onları bu yükten kurtarıp paylaşmayı mı tercih edersiniz , yoksa sakın söylemesinler nasıl olsa gidiciyim az sabretsinler mi dersiniz ???
3 aylık ömrünüz kaldı ise size söylenmez kanser olduğunuz.
erken teşhis ise söylenir psikolojik destek ile "evet kansersin ama atlatacaksın" bilinci yerleştirilir.
siz bir şekilde söylenmese bile duyduysanız 3 aylık ömrünüz kaldığını veya hissettiyseniz; 3 ay sonra nasıl öleceğinizi düşünmekten hiç bir halt yapamazsınız.ne ibadet edersiniz ne çok eğlenirsiniz ne de başka birşey.bir ihtimal içersiniz fakat içerken bile tek düşündüğünüz ölüm gününüzdür.bu yüzden de ölüm günümüzü ve anımızı önceden bilemeyiz.böylece hergün ölecek gibi ibadet yapılabilir ya da eğlenilebilir ya da yaşanabilir.ölümün gününü bilmek bütün bunlardan alıkoyar sizi.
ölümü arzulayan biri iseniz çoktan intiharı başarmış olurdunuz.demekki hala ölmek istemiyorsunuz...yani çok korkardınız.bilinmeyen herşeyden çok korkarız ve biz ölürken neler hissedeceğimizi bilmiyoruz.çünkü hiç ölmedik...
3 ay kısa bi süre değilki a.q bi gün falan desen bi cümle kurulurda 3 ayda iyileşirim belki ne belli
kemal sunallık yaparım
üç ay içinde Allah ne verdiyse....
doktor sölemedi gitti şuu bana
hala üç ayyyy die isyan ederdim
5 vakıt namaz kılardım..obur tarafa hazırlık ıcın...
çok okkalı bi mektup yazardım boğazımda düğümlenen ne varsa tek tek sayardım sonra mezarımı alırdım
yani bilmiyorumm uff ne biçim ekiket depresyona soktu 2 dakkada
içten içe mutlu olurdum....3 ay boyunca terk ederdim herkesi,yurtdışına kaçardım....ordanda öbür tarafa
böle konusun durun....siz yakınınız yasasında anlayın üçü beşi...
3 ay çok deilmi diye düşünürdüm heralde...
kanseri grip gibi görüp 3 ay daha yaşardım.
nerde o günler:S
tedavi olmaya filan çalışmaz morfinleri depolayıp ailemle en çok mutlu olduğum yere gidip orada geçirirdim.. (kanser değilim sadece ya olursam ne olur diye bir an düşündüm)