toplam 145 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.
~66 ahkam var. « sonraki sayfa 1 2 3 4 önceki sayfa »
sezai karakoç'un güzel bir şiiri:
KAR ŞİİRİ
Karın yağdığını görünce
Kar tutan toprağı anlayacaksın
Toprakta bir karış karı görünce
Kar içinde yanan karı anlayacaksın
Allah kar gibi gökten yağınca
Karlar sıcak sıcak saçlarına değince
Başını önüne eğince
Benim bu şiirimi anlayacaksın
Bu adam o adam gelip gider
Senin ellerinde rüyam gelip geçer
Her affın içinde bir intikam gelir gider
Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın
Ben bu şiiri yazdım aşık çeşidi
Öyle kar yağdı ki elim üşüdü
Ruhum seni düşününce ışıdı
Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın
SEZAİ KARAKOÇ
an itibarı yağmktadır efem,ayrıca alıpta tembelleikten bi türlü başlayamadğım bi orhan pamuk romanı,küflencek rafta.
Orhan Pamuk'un muhteşem romanı. Toplumun ve kafamın kalıplarını gözüme sokan roman. Uzanan eller ufalansın.
izmir'de başladı.hemen kuru bakliyat, acil durum planları,erzak depolamak gerekir.durum çok kotu yerde bi su gölcüğü donmaya başlamış bile
her dokunuşunda,
krem süreriz huzurlara..
bastığımızdaysa,
yorgunluklara...
sabah 5 ten gece 23.30 kadar eğtimin bütük bi sürecini kar üstünde sürünerek geçirmek kadar kötü bişey olamaz !
Bu mevsim gelip geçici
Bu yağan kar.. yağan kar..
Biliyorum ki gelecek yine ilkbahar... ilkbahar...
Açacak binbir renk bir çiçek
Gökyüzü ve beyaz bulutlar geçecek üstümden
Saçlarımda esecek ılık rüzgarlar
Ama sen... sen kalacak! kalacaksın içimde..
Ama sen.. sen açacak! açacaksın içimde hep !
kar yağdı durmadan üç gün üç gece,
tıkandı geçitler yollar kapandı.
yalnızlığın buzdan çetelesinde
kimseler umursamadı karı.
yüzlerinde iğreti bir kibirle
hep düşürmekten korktukları,
dalıp gittiler günlük işlerine.
diz boyu birikmiş kar içinde
yürürdük uzatarak açtığımız kanalı,
iki kar güvesi gibi sokaklarda seninle
anardık bütün yitik aşkları
bu karlı kış gününde.
güngörmüş dağlara karşı
sımsıcak öpüşürdük sarılıp birbirimize.
-sevgilim, yanımda olsaydın keşke!
şölensiz, sevinçsiz yaşıyoruz şimdilerde,
bir iğdiş ve buruşuk zamanı.
kimsenin türküsü yok dilinde
karşılayacak yağan karı
coşkulu ve sarhoş sesiyle.
bıçak açmıyor ağızları;
acı, yalnız acı var yüreklerde.
kar yağdı durmadan üç gün üç gece,
yaslandı duvarlara, kapıları zorladı,
pencerelerden baktı ev içlerine.
kar hiç böyle kimsesiz kalmadı
kendi özgül tarihinde.
çıngırakların, kızakların karı
yağdı herşeyin üstüne sessiz bir öfkeyle.
birikti bir çamaşır ipine bile.
saçaklardan sarktı,
attı kendini gürültüyle yere,
kimse sahip çıkmadı;
yığıldı kaldı duvar diplerine.
yalnız kuş ayakları
bastılar incelikle göğsüne.
-sevgilim, yanımda olsaydın keşke!
kar var yaşadığımız günlerde.
umutsuzluk çevremizi kuşattı,
kıtlık kıran gündemde.
yine de ele güne karşı,
özenle saklıyorum yüreğimde
sana duyduğum aşkı,
dört yanım kar içinde.
izmirli bünyede anlamsız neşe yaratabilen bişey, evdeki herkesi uyandırasım var!! kış çocuğu olmak böyle bişey sanırım.. ankaranın en sevilesi şeyi..
beyaz..
saf..
güzel.. :)
Kar, güne zinde ve iyi başlatır insanı. Arabası olanlar için biraz eziyet haline gelebilir. Camlarından karları temizleyene kadar canın çıkar ,donarsın.
kar ...cocuklugumun en bağrış çağrış doğa meselesi keyif vesilesi ...
bir garip ruh hali.. bir garip doğa olayı.. tane buz uzun saç, doğanın saçı..
umarim hayatimdaki ilk ve son "kar"sız kış ve yılbaşı bu sene olur... alla kiseyi "kar"sızlıkla terbiye etmesin...