En sevdiğim halk ozanıdır, güzel insandır karacoğlan.
yunus emrenin sevgisi insandan yola çıkar ama insandan aşkındır, yunus insanı yaradandan ötürü sever.mevlana sevgisinde ayrımsızdır,ayırmaz insanı "kim olursan ol gel" diyebilmesindeki asıl neden insana dair değil tanrıya dairdir, sevgisi insandan yola çıkmaz ama insanı bulur sonunda.
bunlar iddaalı adamlardır,güzel adamlardır ama bana hep biraz uzak gelmiştir,zordur çünkü tuttukları yol (yalandır demiyorum)
Karacaoğlan başkadır, büyük iddaaları yoktur, insandan yola çıkarken tanrıya erişmez yunus gibi(sevgisiyle insanı küçültmez, yaradandan ötürü değildir sevgisi , sadece hatunun zülüflerini beğenmiştir,kim bilir? kadının gözleridir onun yüreğini delen
Mevlana gibi de değildir, tanrısal bir ışıkla aydınlatmak gibi bir misyonu olmadığından olsa gerek, o "Gönül güzellerin delisi" der çirkinlerle ilgilenmez. Severken kendi sevgisini dağıtır çünkü tanrınınkini değil. Onun içindir ki sevgisi sınırlıdır, herkese yetişmez.Zaman zaman yorulur "benim can vermeye dermanım mı var?" der.Olsun gene de yürür.
Karacaoğlanı da dolaştıran belki o tanrısal ışıktır (bir ozandır o da sonuçta,bir tüccar, yada kadınları ayartmaya programlı bir kazanova değil) ama o inadına toprağa bağlı kalır, kendi yaşamının temel ihtiyacıdır çünkü sevmek, tanrının işini ona bırakır.Onun adına yapmaz yaptıklarını,yada tanrıya ulaşmak için bir basamak değildir sevgilinin sırma saçları.
""Güzel Ne Güzel Olmuşsun,
Görülmeyi Görülmeyi,
Siyah Zülfün Halkalanmış
Örülmeyi Örülmeyi.""
Karacaoğlan benim gibidir,senin gibidir, kusurları vardır.Bazen kızar tehdit eder, küçümser, dedik ya verdiği sevgi kendi sevgisi olduğu için bunun bedelini kendi ödediği için, bir karşılık bekler.Yeri gelir kendini acındırır.Ama alçaltmaz.Onun gücü de sevgisindedir bu bilinir
Ela Gözlüm Ben Bu Elden Gidersem,
Zülfü Perişanım Kal Melül Melül.
Kerem Et, Aklından Çıkarma Beni,
Ağla Göz Yaşını, Sil Melül Melül.
Elvan Çiçekleri Takma Başına,
Kudret Kalemini Çekme Kaşına,
Beni Ağlatırsan Doyma Yaşına,
Ağla Göz Yasini, Sil Melül Melül
Yeter Ey Sevdiğim Sen Seni Düzet
Karaları Bağla,Beyazı Çöz At
O Nazik Ellerin Bir Daha Uzat
Ayrılık Şerbetin Ver Melül Melül
Karac’oğlan Der Ki Ölüp Ölünce
Bende Güzel Sevdim Kendi Halimce
Varıp Gurbet Ele Vasıl Olunca
Dostlardan Haberim Al Melül Melül
BehindBlue der:
Beni yordun ey güzel
Üzdün fikrince...
Blue üzülmez yürür gider
gurbet ele vasıl olunca
sen de yorulup
etraftan beni sorunca
kal işte öle melul melul
:D
sevgiyle kalın
..bir mısra gibi ağzınız
dillenmemiş dinlenmemiş bakire aşklarda..
-sokakta tıkırtılar. birlikte hiç yürümediğimiz istiklal caddesi gürültüsü gibi değil. tıkırtılar.-
sesiniz -siz benim yüzümsünüz- yüzünüze en çok yakışan ağzınınız bitimsiz melodisi. bol acı bol gökyüzü dolu bir şarkıyı çıplak sesle söyler gibi bir duru özlem. sanki kışmış da yetişmeye çalışıyormuş gibi son vapura.
elleriniz avucuma akan lav. gece yarısı tüm şehri dolaştıracak bir sancı. elleriniz yarına kalmayı gerektirecek denli hayatkâr. her biri bir başka kentten gelmiş parmaklarınız. buluşmuşlar ve bir çağlayana dönüştürmüşler dokundukları her yeri.
gözleriniz bozkır. gözleriniz vaha. gözleriniz ayaz günlere cân veren pınar. tarumar ülkelerin kadim sevdası. korkulu ve tedirgin. yürüyen zaman gözleriniz. melâl mevsimi. sonra esrar. bir sıkıntıya sarılmak gözleriniz. gözleriniz mevzide ölümü karşılamaya hazır bir tabur.
saçlarınız kelimelerle taranmış. kuşkulu. sadece düşlere çıkan bir yol. parmaklarımı azad etmeyen sahibe. saçlarınız örgülerinden çırıpçıklak soyunup düşen göğsüme. ateşten izler bırakan. savursanız şehirde yangın çıkar. toplasanız tutulur güneş.
ömrünüz ömrüme verilmiş hediye. dirim. ikrâr.
-karac'oglan der ki hâlimiz nece-[ gece ]
üryan geldim yine üryan giderim
ölmeye elde fermanım mı var
azrail gelmişte can talep eder
benim can vermeye dermanım mı var...
******
yandım yakıldım ben ateşlere
vardım katıldım da ben bir neştere
delindi ciğerim serildi yere
beni kaldıracak el bulamadım...
******
utunu yokladım utun yok imiş
yörü yalan dünya senden usandım
çok emekler verdim hep zayi oldu
cesedim içinde candan usandım...
******
bu yüze gülücü hercailerden
kerem eyle gönül gel vazgeçelim
kerem gelmez imiş çünkü bunlardan
kerem eyle gönül gel vazgeçelim...
*****
çıktım yücesine seyran eyledim
dost ile gezdiğim çöller perişan
bir başıma gezsem olmaz idim
bir ben değil cümle alem perişan...