karanlıklaara gömülmek istiyorum..bu şehrin en karanlık köşesine:/
Karanlık ve minik insancıklar, biz.
Gözbebeği; İnsanlar yuvarlak, hayvanların çoğunda ise dikine elips biçimde olan gözbebeğinin çapı irise gelen ışığın miktarına göre değişir. Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini, aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. Yakına bakarken de küçüldüğüne göre yakın olan aydınlıktır; aydınlıktadır. Uzağın payına KARANLIK düşer. Zaten karanlığı kimse yakınında görmek istemez. Aşık olunca da büyür gözbebeği, demek ki aşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için maşuka "gözbebeğim" diye hitap edilir.
Elif Şafak/ Mahrem
yalnızsam sevdiğim,kalabalıksam ışık isterim.
zaman algısındaki kırılmalarla beslenir.. olan budur.. evet.
aydınlık'ın öz kardeşi...hatta ikizi
yalnızlık için açılmış bir beyaz boşluk.
big bang den önce doğan,güneşle kısmen kaybolan ama körler ülkesinin daimi ortamı.
örter üstümüzü..
karanlıkta müzik dinlemek beni çok dinlendirir..
yaratıcılığa neden
korkarım benn..
bayılırım hiç korku vermez aksine ruhumu dinlendirir...
kötülüğün aydınlanamadığı yer
Sıradan ölümlüleriz;büyümüş,kimyası deişşmiş.Yazarız banıp kanımıza korkumuzdur,yazgımızda
teoman
iç dünyam...
karanlık içine karanlarımızı kuyduğumuz kab olsa gerek ne bilim
bazen romantik, bazen güzel bazende ürkütücü
yalnızlıın sahnesi. huzur we hüzünün birleştii noqta.
Karanlık tarafından kör edildiğinde geceyi görürsün.