EMO'lara ölüm...
an itibariyle.
gitsem, dönmesem.
tralalala.
bedenimide ruhumuda kaybettim
benden gittiler
ben
kaybolmuşmuyumdur bilemedim
tam şu an..
ve akla koyulan..
her daim içimde olan günden güne beni deli eden şey..
vakit o vakit..
En tiz duyguysa..
Geride kalan insanların bi iki gün sonra senin yokluğundan rahatsız olup seni aramak istemeleri.
Ego diyin tatmin diyin ne derseniz deyin.
BU muthiş bir duygu.
kendimi unutmak istiorum yol kenarına biriken kuru yapraklar gibi günleri ayları yıllları anıları hatta kendi çevremi çehremi yakın çewremi dahi....
anca istemekle kalmakta. her insan hayatının belli zamanlarında bu istekle tutuşur. ama genelde götü yemez oturur aşağı.
istemekle olsa valla ben kesin kaybolurdum...
buharlaşıp uçma isteği
uçmak..
buz
gibi
kaybolmak
Bunu her zaman düşünüyorum kaybolup gitsem kimse farketmez
zaten yalnızdı derler üzülecek kimsesi yoktu derler.
Artık içimdeki yaşama sevinci sıfıra indi kendimi bir hiçmişim gibi hissediyorum ben zaten kaybolmuşum.
aslında ölümden umut beklemek gibi bu
kaybolup gideceksin ve herkes seni düşünecek ve arıyacak istedigin kaybolmak degil onlarla olmak :)
insanlar intiharlarının bir başka nedeni geride bıraktıklarına ders vermek tabi öldükten sonra bilemezsin umut
hepinizi toplayıp yaksam, sizler de bizler de kurtulur muyuz.. içimi karartıyosunuz, gül gibi evim varken kaçıp gidesim geliyo, hüzünlü parçalar dinliyorum, allah belanızı versin..
evet mut beni her beklettiğinde kaybolup gitmek istiyorum
aha şimdi tam şimdi kaybolayım ya rabbim
yoksa katil olucaaaam
siktir olsam gitsem
bi daha da gelmesem aq