fatma irfan a mektuplar yazmıştır. kitaplaşmıştır. bi yukarılara çıkmıştır. oralarda gezmektedir.
Esir Şehrin İnsanları, Esir Şehrin Mahpusu ve Yol Ayrımı üçlemesiyle hayatımı derinden etkileyen, Nazım kadar benim de sevdiğim insan...
kemal tahire yakın bir tat arayanlar için;
bknz : orhan kemal
Dini vecibelerini tam yerine getiren ama kesinlikle yobazlıkla bağlantısı olmayan (elbetteki yobazlıkla dindar olmanın bağlantısı yok ama demek istediğimi anlayın lütfen), tam tersi hümanist ve aydın bir müslümandır.
kemal tahir ile nazım hikmetin hapishane yıllarında ki anıları da oldukça ilgi çekicidir.
öte yandan kemal tahirin malatya cezaevinde hükümlüyken yazdığı namuscular ve karılar koğuşu eserleri parmaklıklar ardında ki insanların ruh dünyasına çok güzel değinir.
namusculardaki mazmanoğlu abdullahın mapustan çıkmaya yakın tiklenmesi, bacağını sallaması, burnunu karıştırmaya düşmesi vs hala aklımdadır.
onu bir roman kahramanı olarak okuyup bilen ben, onu bir insan olarak tanıyan ve anlatan babam ve babanneme hayranlıkla bakmıştım.
Köy hayatını romanlarına yansıtırken acımasız olmaktan hiç sakınmayan büyük yazar. Göl İnsanları'nda karakterlerin hiçbiri, başrol oynamıyor. Gurbette olmanın insan psikolojisinde açtığı yaraları tek bir insana sığdırmak haksızlık gibi gelmiş sanırım. Açık ve net yazımı ile gönlümde tahtı var.
Esir şehrin insanları üçlemesi müthiştir gercekten.Okunmaya deger
Niçin başarısız olmuşlar bakalım.. Anlat bize..!
Kemal Tahir ile olan ilintiyi de tabii.
Hayatımda okuduğum en keyifli romanlardan birinin, Devlet Ana'nın yazarı
devlet ana'da osmanlı'yı adeta "duvarsız ve sınırsız bir kardeş sofrası" gibi anlatan, doğulu batılı kimliklerine göndermeler yapan, nihayet osmanlı iktisadı mevzu bahis olunca asya tipi üretim tarzı diyerek noktayı koyan yazar. yıllarca sağcı mı solcu mu olduğu tartışılmıştır. ölümünden mete tunçay'ın mesul tutulduğu yönünde şehir efsaneleri mevcuttur.
bütün öyküyü kahramanlarına yazdığı diyaloglarla anlatabilmek gibi bir marifeti vardır. bütün akışı böylece verebilir. gene de arada, kahramanlarının arkasından göz kırpıp kendini belli eden bir kemal tahir var gibidir, bana öyle gelir...
Kemal Tahir, bizden biridir.Bu ülkenin evladıdır.
esir şehrin insanları...
koca tahir oğlu kemal'e bir ahkâm yakışmaz tabii. etiketinin altı birazcık daha kalabalık gözüksün değil mi efenim?
samimî bir dostunun kaleminden birazcık dinleyelim onu :
"...dost bir sesti kemal, okşayan, inandıran bir ses. ama bu yumuşak sesin arada bir korkunçlaştığına da şahit olurduk. bir vicdanın sesiydi. melanetlere meydan okuyan bir sayha idi. yalanları silip süpüren bir fırtına. kemal, her namuslu aydının yol arkadaşıydı, yol arkadaşı ve zaman zaman kılavuzu. hataları, hepimizin hataları. vahşi cenk çığlıkları atarak birbirlerine saldıranlar, onun husumet duvarlarını yıkan büyük sabrından ve anlayışından ders almalıdırlar
kemal,bu ülkenin yani hepimizindir. mahalle kavgaları tefekkürün zirvelerine ulaşmamalı..."
cemil meriç, bu ülke
kemal , bu ülkenin, yani hepimizin!
tarikatımızın şeyhlerinden. devletimizin anası. yollarımızın ayrımı. haza kültürel islamcı!
(0 puan) |
