kendimi en çok tuvalette seviyorum... gururumu okşuyorum... ben okşadıkça bi fena oluyorum ki sormayın gitsin...
hastasıyım kendimin . ama bu özgür bir seçim değil.sevmeyip te napcan? insan kendini terk edebilir mi?
hastrrrrr
omzumu öpüyorum.
en kötü günlerimde bile yanımda çünkü
bu başlığı okuyunca aklıma narcisse in hikayesi geldi.Bu duygu en güzel carvaggio nun aynı isimli tablosunda anlatılmış bence.
ahahahaaaa bende bende hemde çook
kendımı sevmıyımde kımı seveyım ayol baksananıza ne seker :):)
aferim hepinize.
çok çok çok
çok seviyorum kendimiii =)))))
haklıyım ama sevilmiycek insan değilim ki
seviyorum bazende uyuz oluorum
elimde değil!naapıyım!!
Kendime sevgim ve saygım var..
bi seviyorumm,bi sevmiyorumm...
taparcasına
kendimi hiç sevmiyorum! Hatta benim gibi olanlardan nefret etmişimdir!