gerçekten de yerlerine daha iyisi konulamadığı için kullanılan osmanlıca ifadelerden biri. çağın ruhunu bu kadar iyi yansıtan bir tamlamayı geçtiğimiz yüzyıldan ödünç almak da pek ironiktir, kroniktir, patetiktir...
bkz. efendim. Hırsı kadar bilgisi ve hevesi olmayan...
bir şeyi neden istediğini bile unutacak kadar gözünün kararması. İşte şuursuzluk bu noktada başlar... Çanlar kimin için çalıyor? Alooo..Şişşt kime söylüyorum...
kafayı kaldırıp şöyle bi çevrenize baktığınızda, bunlardan tonlarca olduğunu görürsünüz. bu kişilerden kaçmak bile çare etmiyor bazen, kapıyı kapatsan pencereden, o da olmadı bacadan girerler.
yardımcı olmak adına, hatalarını dostça söylemeye kalktığınız anda yanarsınız, bitersiniz. zira bunlar tek bir konuda yeterlilik sahibidirler, o da "hayatınızın içine nasıl daha fazla ederim" düsturlarıdır.
yani tedavisi zordur arkadaşlar, ancak hayat bu deli cevat'ları hizaya sokabilir; tokat manyağı ederek, yontarak, kırarak...