-epitaph-daha mini mini bir ilkokul talebesi iken babamın karışık kasetlerinden dinleyerek tanıştığım muhteşem ötesi bir parça ötesi.
starless and bible black adında harbi harbi kafa yapan parçayı yapmış psikopat grup. ayrıca 21. century schizoid man moonchild, in the court of the crimson king, in the wake of poseidon, letters, islands... üff gider bu böle. dehşet, ağlatıcı, karanlık.
One time....
nedense bu aşmış grubun sadece epitaph'ı bilinir...
oysa bunlar Tanrı'dır...
bazı albümleri;
Live In Argentina 1994
Beat
Discipline
In The Court Of The Crimson King
In The Wake Of Poseidon
Islands
Larks' Tongues In Aspic
Lizard
Red
Starless And Bible Black
The ConstruKction Of Light
The Power To Believe
THRAK
THRaKaTTaK
Three Of A Perfect Pair
VROOOM
sayfanda var...
epitaph
21.st. Century Schizoid Man...
moonchild.. i talk to the wind.. sex sleep eat drink dream..21st. sch.man. three of a perfect pair.. starless..crimson king...epitaph...........
asırlar geçse de beni "she's gone" kadar etkiler epitaph
epitaph, son gittiğim düğünde çalınan king crimson parçası:)
ya bu elemanlarin yaptiği müziğe bir isim koymak zor ya epey deneysel bişeyler yapiyorlar
biri bana ''one time''i yollasın yaw =)
epitaph,, derin bir şarkı
yes, ı feel tomorrow ı'll be crying
king crimson un 84 yılına kadar olan türm albümleri muhteşem;
in the court of the crimson king,ın the wake of poseidon,ındoor games(mutluluk verici),formentera lady, ıslands,starless,fallen angel,red,discipline,elephant talk,exiles,the talking drum vazgeçilmezlerim.ne denmeli insan üstüler muhteşemler :)
Herkes epitaph demiş ama bence en iyi şarkıları starless'tır. Onun dışında 21st century schizoid man, in the court of the crimson king, epitaph, larks tongues in aspic, lizard, red, one more red nightmare, fracture, fallen angel inanılmazdır. Nedense 80li yıllardaki albümlerini o zamankiler kadar sevemedim (80ler her tarz müziği kötü vurmuş gerçekten), ama 90ların ortalarında thrak, ardından 2000lerde the power to believe albümleriyle hala progressive rock sahnesinde olduklarını kanıtladılar. Bir çok eleman değiştirdiler, sadece Robert Fripp baki kaldı, her basçısı inanılmazdı (Greg Lake, John Wetton, Tony Levin) ve belki de dünyanın en iyi bateristini (Bill Bruford) Yes'ten çaldılar.
aklıma direk epitaph geliyor. üst üste defalarca dinlediğim parçalardandır.
Grubu da çoktan açılmış olup, lansmanını ancak şimdi yapabilmektedir. Yakında genişleyip, büyüyecek umarım.
17 ağustos 1999 gecesi epitaph dinliyordum. malum saatlerde.. onbinlerce insanın dakikalık öyküsünü anlatan bi sarkı olarak hafızamda..
aşağıdaki linkte ilginç bilgiler var.
link
En sevmediğim ve hiçbir zaman diliminde de sevememiş olduğum şarkısı Epitaph'tır. Bu kadar taş şarkının içinden nasıl yol bulup da bu kadar popüler olmuş bu şarkı, ömür billah anlayamayacağım.