THEM hayatımı gözden geçirmeme neden olan dünyada tek yapılmış BAŞ YAPIT....hatta kilometre taş...denilebilir...
çocukluğumun piskopat adamı..
ulan nehri hep senin bokuna oldu zaten bunlar...
Give me your soul.
2007 de çıkardığı give me your soul please albümü de en az eski albümler kadar iyi yine yardırmış.
ama bana sorarsanız. sleeples night derim :D:D ötesi varmı ??
sesimi duyun " The Eye "adlı albümü alın bayağı eski ilk albümü olabilir heryerde bulunmuyor bu albümde 1642 imprisonment , two little girl , burn ve the curse en sevdiğim birkaç şarkısı.
abigail albümüne tapıyorum
Yanlızken ,evde bütün ışıkları kapatıp dinleyinece tadı çıkardı eskiden...Uzun zamn oldu.
beşiktaş amigosu olmaya karar vermemin tek sebebidir.
Konserine gitmesem çok pişman olurdum..
"the invisible guest" dinle dinle yine dinle..
hızlı zamanlarımızın sevdiğimiz insanı
house of god t-shirt' ü alınır. 60 kaat veririm
king diamond insanın kendisine yakışanı giymesidir
15-16 yaslarinda muzik turleri icinde daldan dala atlarken kesfetmistim kendisini...ozellikle them albumu basimi dondurmustu...o karanlik teatral ve canli uslubuyla uzerimde derin etki birakmistir...lakin simdi olsa tavsiye etmem genc bunyelere asiri dozda vermemek lazim : )
ozellikle abigail them ve the eye albumleri muthistir...genel olarak bol sololu ve dinamik parçalara sahiptir...hangi kafayla o hikayeleri yazdigini hala bilmiorm...
artik metal muzikle pek aram olmamasina ragmen iron maiden ve king diamond her zaman dinleyecegim gruplar arasinda olacaktir..
konserine de gitmistim turkiyede minnacik sahneye ragmen super bi sov sunmustu...yillar sonra cikardigi house of god albumunde 'nights are heavenly sin in the house of god' diyerekten gene beni benden almistir...hey gidi gunner hey duygulandim simdi...
UP THE DIAMONDS FOREVER
jack çok doğru söylüo onun şarkı söyleyiş tarzını bir kalıba sokmaya çalışmamalı. onun tamamen dramatize üzerine kurulu bir şovu vardır; sesini elli türlü şekle sokar bu yüzden. bazen korkunç bir çocuk tiyatrosu, bazen sağlam bir thrash, bazen progresif, bazen dibine kadar glam rock lezzeti verir.. konsept albümlerinin rahatlıkla kaptırılacak korku hikayeleri tadında lirikleri vardır. house of god çıktığında ist. da izlemiştim konseri. albüme pek ısınamamıştım ve emindim konsere house of god ile gireceğinden. "welcome home" ile başladı ve hem şaşırdım hem uçtum.. tavsiye ettiğim albüm "them". ama lirikleri okuyarak dinlemezseniz etki %34'e falan düşüyo.
dünyanın en iyi müzisyenlerinden biri olan andy la rocque ile beraber uzun süredir müzik yapan yeryüzünde daha çeşitlisi olmayan bi vokal yelpazesine sahip gerçek adı kim bendix petersen olan çok ama öok sevdiğim türünü hala tam olarak isimlendiremediğim ama deli gibi progresive heavy trash demek için yanıp tutuştuuuum kendisinden daha iyi makyaj yapan biri olduğunu düşünmediğim satyr hariç gurup elemanlarının her albümde revize edildiği andy ve king baki ama ilk albümlerini(them) küçük yaşlarda dinleyip korktuğum ama sonra sonra beni kendine bağlayan canavar gibi fevkalade müzik gurubu.voodoo ve the eyeolağanüstü albümlerdir bence .velhasıl kelam seviyorum
konserde at the graves deyu bağırmaktan 2 gün konuşamamıştım.çalmadılar.olsun varsın ben yine de severim abimi.
house of god tişörtüne 50 lira verrim
zamanında annem yakmış :/
senelerce kayıp sanmıştım
danimarkanın heavy metal devi vazgeçilmezim abigail, them, graveyard albümleri farorimdir
vokalini bi türlü sevemediğim.