toplam 5 kişi bulundu. 5 adedi gösteriliyor.
~18 ahkam var.
İlk kitabı okuduğum zaman kinyasa hak vemiştim yolu buldu ailesine kavuştu diye düsünmüştüm fakat kitabı ikinci kez okuyunca kayra ağır bastı kinyas kayrayı yalnız bırakıp gitti kinyas kayrayı ikna edebilir birlikte evlerine dönebilirlerdi..
Kısaca Kayra diyorum..
kinyas romanın sonunda tanrıyla işbiriliği yaparak ölüyor zaten.
geriye yalnızca kayra kalıyor!
kayra'nın dünyayı ben yarattım havası hiç hoşuma gitmiyor. ayrıca yattığı kadınları eşşek sudan gelinceye kadar dövmesi cabası.
bi de çok yalancı deyyus...
kinyas tabiki de
...kayra gel...
....herşey var,herşey var,herşey var....
kitabın başından sonuna ve hatta okuduktan uzun süre sonra yine kinyas yine kinyas. kinyasım, kinyassın, kinyas.
okurken insan kendisini de katıyor işin içine. Bazen tanıdığı insanlar da giriyor Kinyas'la Kayra'nın yanına. Kayra HIV+ hayat kadını ile yatacağı zamn kapı açılıyor sizin tanıdığınız her ikisinin de tanımadığı birisi giriveriyor. Yani kinyas+kayra+ben yaşıyoruz kitabı. Bu satırlar sonunda daha dikkatli okuyacaklar bu yazdıklarımı hatırlayacaklardır. Belki kinyas+ kayra+ben+"siz" yaşayacak kitabı.
işte ne kinyas ne kayra anlatmak istediğim.
Bilemiyorum,yüzlerce sayfa boyunca bu sorunun cevabını aradım ama ille de bir saf tutmak gerekir mi emin değilim,ne Kinyas ne de Kayra;ya da hem Kinyas hem Kayra...
Ağlamak için gidiyordum. Etimin parçalanışını görmek için gidiyordum.Ruhsal hayatımla alay etmek için, bildiğim herşeyle mücadele etmek için dönüyordum. Ne kadar dayanabileceğimi, ne kadar duyarsız olduğumu anlamak için gidiyordum, sokaklarında tesadüfen babamı görebileceğim ülkeye...
( Kayra )
O kadar istedim ki gerçek bir duyguyu içimde hissetmeyi! Eğer pişmanlık hissedersem devamı da gelir, diyordum kendime. Sevmeyi bile öğrenebilirim yeniden, diyordum. Yeniden bir insan olabilirdim. Ama şimdi anlıyorum ki benim için artık çok geç. Ne bir pişmanlık duyuyorum, ne de gözpınarlarım ıslanıyor. Hiçbir şey hissetmiyorum. Hiçbir şey...
( Kinyas )
zor bir karar aslında. kitabın son sayfasını da çevirdiğimde sorsaydınız kinyasdı cevap. sonrasında kinyas mı kayra mı diye üzerinde düşünmeye hep çekindim. düşünemedim üzerinde çünkü bu kadar zorlanacağımı biliyordum. şimdi zorlanmaya hazır hissettim kendimi ve kayrayı seçtim. üstelik son kararım olduğunun bilincindeyim.
aslında çok doğal tabi böyle bir seçimin değişmesi yıllar sonra. enteresan olan üzerinde düşünmeye çekinmem belki de kayra diyebilmekten korkuyordum o zamanlar. şimdi ise diyememekten.
üç sene sonra tekrar buraya gelip yukarı paragrafın sondan ikinci cümlesini, kayrayı kinyas yaparak tekrar yazmak istemiyorum...