eski tadı yok ama geri getireceğiz o eski günleri..
ellerinde camus, kafka ya da oruç aruoba kitapları taşıyan ve ilginç bir şekilde bu kitapların kapağını açmayan garip bir topluluğun yaşadığı ankara nın efsane sokağı...
Büfeyi görmeyene kadar, konuk sokak diye gezdiğimiz yer.
@efren ne güzel söyledin. mahfettiler caaanım ezgiyi. görmeye dayanamam şimdiki halini. neyseki ankarada değilim.
ezgi
eski çay bahçesi
yeni çay pubı.
iğrenç
yıllar önce satranç oynar üstadlardan bişiler kapcam diye sevinirdim.şimdi sadece kreş çocukları takılıp birbirine bağırıp çağırıp gürültü yapıyorlar.naylon tavanıyla ufacık taburelerine hasret kalınmış bir çay bahçesiydi halbuki
Ezgi çay ocağı konur sokağın incisi Ankaranın vazgeçilmeziydi benim için. Gençler bilmezler bundan 5-6 sene önce hakan ve turgay abilerin elindeyken inanılmaz bir atmosferi vardı. her yaştan gencin (liselisi üniversitelisi orta yaşlısı vs vs) bir şekilde kendini türkiye ortalamasının dışında gören herkesin akıl almaz biçimde kendini evinde hissettiği, sözle anlatılmaz kendine dair bir demokrasisi olan bir yerdi. Şöyle diyelim isterseniz Sartre picasso türk olsaydı kesin ezgi de olurlardı sabah akşam! Alışkanlık yapmıştı o dönemde. ezgi tayfası ismen tanışmasalar bile birbirlerini tanırlardı. Bu arada söylemeden geçemicem kızları TAŞ gibi erkekleri YAKIŞIKLI ve entellektüeldi. :)))
Sonra olanlar oldu hakan ve turgay devrettiler ezgiyi... Önce metruk ama sıcak havası yerini modern ama sıradan bir atmosfere bıraktı. kimliğini ve müşteri profilini yitirdi yani.
Gerçi eski müdavimleri de artık değişmişlerdi gençlik de eski gençlik değildi. AMA şimdilerin kendini farklı görenlerinin takılabileceği bir yer değil ezgi (2 sene önce gördüğümde durumu berbattı tikky bi yer olmuştu) bi kaç ahkamı okudum hayal edebiliyorum şimdi hepten beter olmuştur!
gene de eski günleri anmak babında göz aşinalığım olan hatta tesadüfen karşılaştığımda bakmaktan kendimi alamadağım ünlülerinden özellikle birini kendi taktığım isimle anmak isterim.
1 Numara inan bana hala 1 numarasısın gönlümün! :P
Hoştur eet
herkesin soluduğu ama özümseyemediği havasıyla konur sokak.çok geleni gideni ama az anlayanı olan konur sokak
forza ankaragücü!
kesh lesh haklısın valla bizde 2-3 kişi falan ayakta kalabildik.ama hayat işte;bi şekilde bizimle dalgasını geçiyor.hani ölmeden önce insanın hayatı gözlerinin önünden şerit gibi geçer derler ya;bende orada sigaramı yakarken orada bütün yaşadıklarım gözlerimin önünden şerit gibi geçiyor.
ankarada hayat oldugunun tek işaretı konur sokak...
o zıpa benümm 7 yıllık arkideşim beee .)))
sponge meriçi tanımayanda biliorum demesin ehuhe:D:D
volvoks06 gerçekten süpper annatmışsın ortamı .) bizimde en az 20 kişilik bi grubumus vardı gel gör ki sadece 2-3 kişi hayatta kalmaı başarabildik o günlerden.. şimdi yeni yetmelerin mekanı olmuş bi halde.. bazen hala kaldırıma oturup bi sigara içerken yada ezgide sıcacık çayımı yudumlarken anarım o eski günneri.. gerçekten o sokak beni büyüttü..evim diyebilejeim tek yer ;)
piedrada şaşmayızz:)
sokakta yere oturup müzik yapan çocukları dinlerim ara sıra. Hani bir new york bir seattle havası almak için kendi alemimde. Oysa hepsi mi ruhsuz olur bu sokağın,hepsi mi yaşayan ölü olur. Ben Turhan dan K dergimi ve Kül öykümü alır sokağın o anlamsız süretine bakar stüdyoya doğru yol alırım.
konur sokak kızı demek sürtük demekten daha kötü geliyor denendi ve onaylandı
he yaw ben de kınıyorum o gençliği
kışın ust gecit de merdivenlere oturan gencleri kınıyorum..
konur iidir beaa:)ankaranın en canlı ve samımı sokagı:)cafe piedraa:)ve ezgii:)ımgenın onundekı asi gençlik:)