Saat 12'den akşam 22'ye kadar oturmuşluğum vardır hem de bir değil defalarca.. tarihin içinde, koca çınarların arasında çaycısı Cem'i, Mustafa'sı, 3 kişiyle oturup 20 kişiyle kalktığımız masaları, bikaç masa uzağımda her gün gördüğüm çekik gözlü delikanlısı..hey gidi hey... lakin son yıllarda her yerinden yükselen zırıl zırıl cep telefonu sesleriyle tarihe gömmüş olduğum mekan...
Kozahan'da tarih,sukünet,huzur var...
Bir bardak limonlu çay , yanında sigaram...Kimseye gerek yok.Oranın huzuru yeter..Ben çay içmeyi tercih ederim...Sevinçten deliye dönmüş bir şekilde Kozahan 'da koşturanları da biliyorum ama..