Türk Rock topluluğu… 1992-1998 yılları arasında etkinlik göstermiştir.
Doksanlı yıllar, Türk Rock topluluklarının bereketli bir dönemiydi: Mavi Sakal, Kargo, Mor ve Ötesi gibi isimler dinleyicileriyle ilk defa o dönemde buluştular.
1992 yılında Tuna Kiremitçi, Kerem Doğrar ve Cem Coşkun tarafından kurulan Kumdan Kaleler de, 1996 yılında o dönemin en özgün Türkçe Rock çalışmalarından birine imza atıyordu: “Denize Doğru”. Bu albümde, Tuna Kiremitçi’nin şarkı sözlerinin yanı sıra Ataol Behramoğlu, Metin Altıok ve Edip Cansever şiirlerinden yapılmış besteler de yer aldı.
Bir dönem Galatasaray Lisesi Orkestrası olarak Hürriyet Altın Mikrofon yarışmasına da katılan Kumdan Kaleler, bu yarışmada İstanbul birincisi ve Türkiye üçüncüsü olarak dikkat çekti. Daha sonra Sumru Ağıryürüyen, Ozan Tügen, Muammer Ketencoğlu gibi profesyonel sanatçıların da katkılarıyla albüm kayıtlarını yapan ve çeşitli konserler veren topluluğun müzik anlayışını, belki de en iyi bir afişlerine şaka yollu yazdıkları şu cümle tanımlıyor: “İstanbul Dolaylarından Rock”
İdeal kadrosu Tuna Kiremitçi (Vokal, ritm gitar), Kerem Doğrar (Bas gitar, vokal), Cem Coşkun (Akustik gitar), Orkunt Özkaya (Tuşlu çalgılar), Fırat İlker (Flüt), Murat Güney (Keman), Tuğrul Acar (Solo gitar) ve Kerem Eye (Bateri) şeklinde bilinen topluluğun ilk dönemlerinde şu müzisyenlerin de katkısı var: Togay Şenalp (Ud, vokal), Onur Sarıkaya (Bateri), Ahmet Balta (Bas gitar). Ayrıca, ilk ve tek albümlerinde Mert Karamızraklı ve Burak Atasavun solo gitar, Kadir Demirel çöğür, Ahmet Altınel de keman çalıyor.
Albümdeki Tuna Kiremitçi bestelerinden “Bu Aşk Burada Biter” Haluk Levent ve Haluk Çetin tarafından, “Koru Beni”de Renan Bilek tarafından yorumlanmıştır.
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken o günlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kırçiçeği gibi
Usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken o günlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kırçiçeği gibi
Usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir remolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen
Nasıl eşsiz bir yazdın
Bunu anlattılar hep
Yani yiten bir aşkı
Geçerken bu dünyadan
Bütün ölü şairler
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
diye tutturmuşken, yıllar sonra solistinin Tuna Kiremitçi olduğunu öğrendiğimdeki hayalkırıklığımı anlatamam. Yazmasın mümkünse. Vatan gazetesindeki köşesi kadar felaket ve cahillik akan yazılarından sonra güzelim şarkıyı bitirdi. Keşke hiç öğrenmeseydim dedirttirdi.