geçen dharma bum 'u gördüm herif kuruyup yere düşen yaprakların hepsine tek tek arko nemlendirici krem sürüyodu... aq dedim bi insan bu kadar mı sevgi yüklü olur...
kendimden utanmadıysam allah belamı versin :(((
çıtırt
öteki tarafda onlarda sana basacak :)
düşene bi tekme de sen wur!
kısacası sonbaharı seviyorum desene amk
amarekan filmi kimin
aferin
oysa hepsi gübreydi toprağa..
tohumlar fidana fidanlar ağaca ağaçlar ormana dönmeli yurdumda :T
hayır sevmiyorum..
kuruyup yere düşsem de pare pare olsam da yenilmem...
çıkardığı ses hoşuma gidiyor belki de......
cıkardıgı sese bayılıorm
romantiklikten ölceksiniz a.k
En masum çağımda , ilkokulda
En saygı duyduğum en çok korktuğum insan bana yalan söylerken ben nasıl inanırım onlara.evet ilkokul öğretmenimdi bana yalan söyleyen,sahte oyunlarına beni alet eden.Ağaçların tabiatın anası olduğunu söyleyen onlarsız nefes alamayacağımızı söyleyen,hatta hepimize ağaç dikmemiz için direten.Saçma sapan bir fotosentez yalanı uyduran.Yıllardır süregelen körpecik beyinlerle oynanmış oyunlardı..
Ama ağaç ile yaprağın aşkından hiç bahsetmemişti hocam.Yaprağı hiç anlatmamıştı mesela. Bu kadar aşağılanmasına rağmen birde ben üstüne basınca uyarmamıştı beni .Umarsız kalmıştı tabiatın aşkına.Zaten aşkı hiç anlatmamıştı ya….
İnanmıştım güvenmiştim ama artık büyüdüm ve artık öfke doluyum hocama .Çünkü bizi yalanları ile büyüttü.Çünkü en değerlisi ağaç degildi yapraktı.Aşık olunca anladım bunu.Farkına vardım ağacın zulmünün….Aşık olduğumdan beri yaprak arar oldum dost olabilecek ve sohbet edebilecek. Bakıyorum ona ve diyorumki karbondioksit olduğunda ve güneş her doğduğunda senin sahibim dediğin o ağaç seni yüzlerce yaprakla aldatıyor. Ve yine aynı ağacın biraz çelimsiz kaldığında onu nasıl bıraktığını söylüyorum.Nasıl oluyorda sen onu hala delice sevebiliyorsun diyorum.O çok nankör diyorum,acımasız diyorum taşkalpli diyorum….Yaprak ise dönüp bana olsun diyor..İnanamıyorum nasıl olabilir böyle bir şey diyorum..Yaprak bana tekrar dönüyor ve diyorki ; zaten o beni hiç hak etmemişti…Beni hak eden toprak ve ben şuan zaten onun kollarındayım diyor..nasıl oluyor dediğimde ise…Ben ağacın gövdesindeyken senin gibiydim aşkı bilmezdim diyor..Ne zaman güneşimi kaybettim o zaman anladım aşkı diyor..Güneşti bizim ağaçla olan aşkımız bizi birbirine bağlayan..Beni toprak sürekli seviyordu ve bunun için çekiyordu kendine o büyülü aşkı ile..Ama ben öylesine bağlanmışımki ağaca gorememişim gercek aşkı diyor…Şimdi gördüm her şey çok daha güzel diyor…Ben bi an duraksıyorum ve diyorumki yaprağa sanırsam bende güneşimi kaybettim ve öğrendim her şeyi… Şimdi ne yapacağım ben dediğim anda, güven dedi bana..Bense nasıl yapabilirim en kıymetli en değerli insan , bile bana yalan söylemişken nasıl güvenirim dedigimde ise..yaprak gulumseyerek döndu ve dedıkı sadece topraga güven…Çünkü onun aşkı her şeyden büyük..Her ne olursa olsun onunla kucaklaşacaksın dedi..İşte o gün anladım her şeyin ne kadar manasız olduğunu ..Ben artık toprağımı bekliyorum ve ona hazırlıyorum kendimi…
harbi süper oluyo ha :) bide karda yürürken çıkan ses varya onada bayılıyorum işte
öbür taraftada onnar senin üstüne basacahh zındıhh >=)
spr oluyoooo :)))
kuruyup yere düşen yapraklara basmayı sevenlerin tipleri birbirine mi benziyo ne
cok degil ama seviyorum...kuru yapraklarla oynamak güzel bişey.hmm..evet