toplam 677 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.
~141 ahkam var. « sonraki sayfa 1 2 3 4 5 ... 8 önceki sayfa »
en sevdiğim vazgeçilmez filmim... Leon... benim de bi leon'um olsaydı öyle komşum falan keşke. mathilda çok güzel bi kızdı. hala güzel. filmi hala takıp izlerim. bambaşka bi yeri var bende...
sonunda çalan sting-shape of my heart'la beni daha da bi kendimden geçirmişti vakti zamanında..hey gidi heyy
dandik diyen arkadas hayatının filmini sölesin bi bakalımmm..
hacım doğru mudur; bu mathilda ilen leon fiziksel bütünleşmelere de gitmişler. biz görmemişiz, kesilmiş sonra falan..
hakkati var mıdır?
film güzel kim ne derse desin. Ayrıca madem beenmiyorsunuz daa iisini yapın izleyelim.(bu son söz olsun)
dandik bir film dandikki ne dandik bu film e hayatımın film i diyenler film izlemiyor demektir
ilk izlediğimde çok etkilenmiştim,leon'un ölmesine değilde mathilda'nın yalnız kalışına ağlamıştım,o zaman ağladım şimdi nedenini anlıyorum.
-" sanırım artık burada rahat edebileceğiz léon..." der küçük matilda léon'un ardndan kalan tek şeyi, çiçeğini gömerken. sting'den shape of my heart duyulmaya başlar, göz yaşları boşanır. . artık film bitmiştir.
bu bana yaklaşık 4602 kere ve eminim bir çoğuna en az bir kere olmuştur. gelmiş geçmiş en mükemmel romantik dramlardan biridir.
ya yabancı filmden anlamam ama çok güzel bir film o amca ve küçük kızın ilişkisi ve filmin müziklerini çok beğeniyrm
birde acaba kaç kişi vardırki
o adamın bir çiçeği vardı ya gözünden sakındığı
kaç kişi bu adamla ahmet kayanın bahtiyar şarkısındaki
bahtiyarı birbirinie benzetiyodur oda olmuştu şarkıda çiçek ortada kalmıştı :)evet bu benim ben onları birbirine bağlamış daha bi sevmiş biriyim
perfect world'den sonra sonunda ağladığım filmdir...geçmişe nispet...yapıştır......
leon un stansfield e bu sana mathilda dan diye pimi avcuna bıraktıgında herşey biter...keşke ölmeseydi...mathilda ve leon sonsuza kadar mutlu yaşadılar okulun bahçesinde...
100 den fazla izlememe rağmen her izleyişimde kendimden geçmiş olmama inanamıorum
hayatımın filmi idğer filmlerden çok farklı geliyor bana her izlediğimde beni kahrediyor dumur ediyor
soundtrack te bi o kadar sağlam
filmde günlük hayatla harmanlanmış işe yarar bir felsefe vardı. ilk izlediğimde en çok saksıda yaşamak ve köklerinin olmaması konusuna takıldım mesela.
kökleriniz bir saksıda ise istediğiniz yerde özgürce yaşayabilirsiniz ve leon' a göre hayatına giren her insan onu saksı olmaktan alıkoyar, kök salmasına neden olur. bu yüzden yalnızlığı seçmiştir leon...
ve aşk... filmde leon ile mathilda arasındaki şey bence hayranlıktı ve galiba aşkın en yüzeysel tanımı bu...
son sahneler, gözyaşlarımın sel olupta aktığı sahnelerdi. evet öyleydi, hele mathilda leon'un çok sevdiği bitkiyi köklerini salmak üzere okulun bahçesine ekerken arka planda çalan shape of my heart ile başka şansınız da kalmıyordu zaten...
her izleyişimde farklı bir kabuk oluyor hayatımda
ve her izleyişimde o kabukların izleri kalıyor üstümde...