yazıldığı döneme hikayesiyle ve gercekliğiyle damgasını vurmuştu..küçüktüm hatırlıyorum..
agir depresyon ve ayrilik hicrani ile kotu kalpli kuafor ucgeninden cikamami$ yalniz bireydir.
o kitaptan sonra günlük tutmak gibi bi özentiliğe kapıldığımı hatırlayınca gülüyorum. gülüyorum çünkü günlüğü ben öldükten sonra birilerinin okuyacağını düşünerek yazıyordum.hey gidi çocukluk...
her ne yaşta okunursa okunsun insana bazı duyguları hatırlatan bi kitap.
olabildiğince özell
okudugumda beni aglatan nadir kitplardan biri
yeri cennet olsun..
harika bir roman..
ben çıkıp edebi bir romandır mı dedim? en iyi kitaptır mı dedim? size göre sıradan olan şey bir başkasına göre çok özel olabilir demek istemiştim
daha güzeline denk gelmedim
hayatında okuduğun en edebi kitap mavi saçlı kızsa
sana ne desem anlayabilme kabiliyetini göstereceğini düşünmüyorum
bak burçin bircanhayatını anlatan bi kitap var onu oku oda kahramanın günlüklerinden toplanmış nezih bir eser
fikirlere eleştirilere açık olmak lazım
adam doğru söylüyo
tamamen yaşın küçüklüğünden dolayı etkilemiş
gayet sıradan bi kitap
bildiğin günce işte insanlar neden bişilere sürekli bok atmak zorunda bende onu çözebilmiş değilim
orta okul ve lisede okuyan kişiliğini bulamamış zatı muhteremlerim keşke bende kanser olsam keşke ölsem günlüğüm kitap olsa diye salakça paradoks içine girdikleri
edebi anlamda sıfır kurgu anlamında sıfır ya günce desen güncede değil ne tür bi kitap o ya hala çözemedim
bende okumustum cok küçükken aağlamıstım onu hatırlıyom kız ölüyodu sonunda
küçüktüm işte.
şuan ise hiç etkilenmiyorum böyle kitaplardan
herkesin hayatında oluyo böyle seyler
benim yakınlarım ölmüş
elin Burcak ı ölmüş bananeeeee
ben etrafımda görürken bunları.
ablamın kitaplığında küçükken bulmuştum bu kitabı.Yıllardır elimden düşmedi.Eskidi yıprandı neredeyse hangi sayfada ne yazdığı ezberledim.Beni o kadar çok etkilediki ..kimbilir belki gerçek bir hikaye olduğu için belkide kızla aynı yaşlarda olduğum için..
Okumuştum. Ortaokul çağındaki bütün küçük ardaşlar okumalı bu tip kitapları, lise de olur tabii..
''hastaysan eğer yaşıyorsun demektir''
ağlamaktan bir hal olmuştum okurken
balkonun demirine dayandım durdum kaç gece
yıldızlar orda gökyüzünde
sen içerde uykudaydın
o balkon yok artık
demirin soğuğu içimde
tüm yıldızlar gökyüzünde ama
sen yoksun içerde
bu romanı yazan ve kanserden ölen genç kızın babasınız yazdığı hüzünlü bir yazı..
blogumdaki bir grafik çalışmasına verdiğim isim. garip kısım ise birsürü insanın o başlığa yaptığı yorumlarla, o sayfayı ona hediye etmemin geretiğini anladığım kitap, günce, masal, hayat...
"ister acıklı, ister mutlu; ister uzun,ister kısa ..
film bitiyor bir gün. olması gereken, olması gerektigi zamanda oluyor...
o an ısıklar yanıyor.. perdedeki görüntüler son'a eriyor.
seyrettikleriniz hayal oluveriyor."
dayıma düğün hediyesi olarak kütüphane yaptırmıştım. oraya ilk kitaplarınıda ben almıştım ve mavi saçlı kızda onların arasındaydı. okuduğumda kendi hayatımın kıymetini bilmem gerektiğini öğrendim.