eğitimin beşiği :) 11-G
98-99-2000 li yıllarda piyasada ne kadar sayko adam varsa bu cins isimli anadolu lisesinden geliyordu :S
kardeşimin eski okulu, müdürünü hiç sevmem yazmıyayım şimdi buraya... kafa atmak istiyorum!
bi de biz hz.lıktayken okula alışılsın die abi apla falan yaparlardı. tabe 3 sene boyunca hep çömez olduğumuzdan sora da abi apla geyiği olmadı sanırsam.
mehmet emin resulzade anaaadolu liseliyiz, liseliyiz
öğretmen, öğrneci ve veliii biiiz büyük biir aileyizzz
okul marşı yukarıdaki gibi olan, onur belgesi verdikten 2 gün sonra beni disipline gönderen, tuvaletinde sauna yaptığımız, camdan aşağıya sıra ve saksı attığımız, daha aklıma gelmeyen bir sürü abukluğa şahit olmuş canım okulum.
aynı kadro ile tekrar dönmeye hazırım.
bir değil iki değil taaam 1000 Ali..
-bu saçlar kesilecek!!(gülten hanım)
herşeyi başka bir başkadır benim lisem.
cnm okulum...du!! giderken değerini bilemedim hep lanet ettim ama şimdi zil sesine rastgeldiğimde bile özlemle sevgiyle ve hasretle anıyorum..
ve hala gülten hocayı sevmiyorum..elimde değil..
özler insan bazı bazı...
99 mezunu olduğum güzel anılar bıraktığım hoş okul. galiba biz hoş günlerini gören son kuşa olduk. voleybol formalarının arkasında meral yazıodu. her maçta izleyici bizle olum hepinizin adı meral mi lan diye dalga geçiyodu. ama harbi güzel günlerdi. hey hey.
kısaltması meral olan lise
bu nasıl bir okul ismidir böyle kimmiş bu resulzade hazretleri
Aldığım ilk ve tek altın madalyanın (okuldaki diğer kupa ve ödüllerle birlikte bir köşede) sergilendiği, mezun olmadan önce geri istemeyi unuttuğum okul. O zamanlar Çukurambar'dan bi arsa kapatacaktım. Onu da unutmuşum...
Değişik katlar vardı, sevgi katı gibi. Sevgi günü diye bir gün varmış, gitmedim hiç. Okulu, hocalarımızı(!) ve kızları özledim ama çok da geyik herifler vardı.. Yine de güzel zamanlardı.
Arada bir ulusoy'a gidip bira içer, o zamanki aşklarımı hatırlarım. Ama en unutamadığım anım, ulusoy'a gidiş gelişte kullandığımız o arsadan geçerken, yağmur altındaki o öpüşmemiz..
teknolojikliiğini kullanmaya fırsat bulamadığım, spor salonunu ilk ve son kez kep atma töreninde kullandığım, şimdi süper lüks apartmanlar arasında kalan, okuldan kızılaya giderken her seferinde "aaa bu da benim lisem işte" diye gösterdiğim aman cümleyi bağlayamıcam! güzeldi:)
2003 de mezun olduğum ve 7 sene okuduğum okulum... çocukken girip yetişkin bir bünye olarak çıktık ya... şu ana kadar ankarada gördüğüm kılık kıyafet konusunda en rahat okullardan biri en son ceketi hazırlık okurken ( 5. sınıftan sonra) 1 hafta giymiştim sonra mezun olana kadar bir kere daha mezun olmaya 1 hafta kala hep ezikliğini yaşadığım bayrak çekme olayını yaşamak için müdüre yalvarıp da alt sınıflardan bulduğum bir ceketi giymiştim... sanırım okul tarihindeki tüm hocalardan ders aldım edebiyatçılardan fizikçilere matematikçilere... ama okulun ana yönetim tayfası müdür ve yardımcıları değil edebiyat cuntasıydı öyle bir baskıları vardı okul üstünde... ama gene de yaptığımız likör partileri dostlukları hocaları her şeyiyle hala özlediğim okul... ama en ayar kısmı biz hazırlıktayken başlanan lanet spor salonu biz mezun olduktan 1 hafta sonra bitti ki o da ayrı bir konudur... şu anda bilmeyenler için çukurambar/ öğretmenler caddesindendir.. yani o da armadanın çaprazına denk düşüyor konya yolundan gidenler için kocaman mavi bir bina vardır yanında... bu arada okuldan mezun olurken aldığım 9 senelik yunus emre şiiri ve yangın söndürme baltasını en yakın zamanda iade edecem söz...
sevıorum lisemi